“Langs de Linge”

18 April 2019 om 10.00 uur werden we verwacht op Marienwaerdt. Een prachtige locatie, met een geheel nieuwe serre. Dat viel op. Want voor ons was dit de tweede keer Marienwaerdt. De zon schijnt en het humeur is ok. Wat kan ons gebeuren.

Dit keer was ik als een van de eerste aanwezig. Als navigator had ik me goed voorbereid. Maar ter aanvulling kreeg ik nog extra informatie van een van de mede rally rijders. Kijk en dat is zo leuk in deze club. Iedereen wil natuurlijk winnen maar niet ten koste van alles. Vooraf helpen we elkaar, we informeren en geven tips door.

Uitzetter Nico Slappendel vertelde bij de inleiding precies waar de start was. We kregen twee kaarten om het ons makkelijk te maken!!

Nico vertelde dat er veel overeenkomsten met het Tulpenralley reglement was!!

Tulpenralley reglement?: En dan begint bij mij het angstzweet zich te ontwikkelen. Wij hebben namelijk nog nooit de Tulpenralley gereden. Dat gaat op invitatie. En, als je zoals wij, regelmatig met de poedelprijs thuiskomt, is daar niet veel animo voor.

Enfin, de duidelijke uitleg van Nico deed de rust weer terugkeren.

Alvorens te starten eerst een klein testje: twee keer een rondje rijden en elk rondje exact dezelfde tijd. Met de timer voor mijn neus, en een geweldige chauffeur zou dit een makkie moeten zijn. Links, links, en rechts, rechts.
Geen koeien op de weg, maar wel fiets-toeristen die op hun gemak hun fiets in orde maakten en de weg blokkeerden. Dus hadden wij 7 seconden verschil.

De start: met de duidelijke uitleg van Nico, aanwijzingen en de gemaakte voorbereidingen, de twee kaarten aan elkaar geplakt, de tripmaster aan en de route uitgestippeld en gemarkeerd. [niet met een stift ingetekend maar met > [haakjes]] gingen we op pad.

Maar…. na tien minuten rijden waren we nog niet op de juiste weg. Dan heb ik het als navigator moeilijk. Hoe kan dit met alle informatie nou niet goed gaan?

We hebben de kaart gedraaid, [dat moet je juist niet doen hebben wij geleerd] maar toch, uitgestapt, terug gereden en weer helemaal opnieuw begonnen.

Toen ging het goed. Hoewel: Wij hebben geen andere rallyrijders gezien, 15 letters gemist, Mac Donalds links laten liggen en borden met de tekst “overstekende obers” genegeerd. Wij waren dit keer wel binnen de tijd binnen.

Mieke en Karen hebben het nog beter gedaan want zij waren nummer één en Ilona en Henriëtte nummer twee. De poedelprijs ging naar Stella en Nelleke.

Nico vertelde me na afloop dat je voor rally rijden een aantal talenten nodig hebt. Zo moet je richtingsgevoel hebben en snel situaties kunnen overzien. De bestuurder moet een goed stel oren hebben en de navigator een heilig vertrouwen in de bestuurder.

De eerste twee talenten kunnen wij door regelmatig te oefenen nog verder ontwikkelen, de laatste twee zijn bij ons (Joke Hamminga en Fredie Blankestijn] van nature aanwezig.

Bij thuiskomst stonden de wijnglazen klaar. Helaas deze keer moest manlief een flesje wijn uit de kelder halen want ik kwam voor de verandering met lege handen thuis.

Fredie Blankestijn