2019-1 Nieuwjaarsrit

Donderdag 17 januari werden we bij Aaltje aan de Linie in Woudenberg verwacht voor de Nieuwjaarsbijeenkomst en onze Algemene Leden Vergadering van V&A. Er waren 27 aanmeldingen, een mooi aantal. Deze locatie was heel bijzonder, we waren op een boerenbedrijf en zaten in een mooie moderne vergaderzaal met een glazen wand, waardoor je zo de prachtige koeien kon zien liggen/staan in hun gedeelte van de boerderij.

Na de koffie begonnen we met de vergadering. De agenda werd doorlopen, de kascommissie verleende Els Winninghoff decharge. De financiële bijlagen zagen er zeer professioneel uit. Alle dames van het bestuur werden met een bos bloemen verrast voor hun inzet voor de club. Conform rooster traden af, Sylvia Cats, Elisabeth Middelkoop, Henriëtte Verkade en Ilona Reinke. Sylvia, Henriëtte en Ilona stelden zich herkiesbaar, Elisabeth niet. De twee volgende kandidaten hadden zich beschikbaar gesteld voor de functie van vice-voorzitter voor Vrouw & Auto; Stella van Dijk en Madeleine Sanders. Vanwege dit luxe probleem moest er gestemd worden. Beide dames hebben zich eerst voorgesteld en toegelicht waarom zij geschikt zijn om deze functie uit te voeren. De uitslag was heel spannend, slechts met één punt verschil werd er gekozen voor Madeleine. Dames, bedankt voor jullie aanmelding. Hoewel Stella niet gekozen is, kunnen we toch een beroep op haar doen om enkele hand- en spandiensten voor ons clubje te doen. Elisabeth werd bedankt voor haar jarenlange inzet en ontving een mooie plant voor in de tuin. Henriëtte en Ilona hadden een nieuwe sportprijs ingesteld, na iedere rit werd er een extra behendigheidsproef gedaan of vraag gesteld door de uitzetter. Het totaal aantal punten werd iedere rit door het aantal deelnemers gedeeld, opgeteld, vermenigvuldigd, afgetrokken, afijn een bijzondere constructie waarbij deze keer Hiltje van Blaricum en Madeleine Sanders als winnaar uit de bus kwamen. Gefeliciteerd dames!!!
Na een heerlijke lunch was het de beurt aan Jaap Jongman die voor ons een droogrit in elkaar had gezet. Na afloop werd op een beamer uitgelegd hoe de route werkelijk gereden had moeten worden met een toelichting waarom. Het leverde de nodige discussies op, Jaap kwam bijna niet boven het gekakel (toepasselijk op een boerderij) uit. Ik denk dat de meesten van ons toch weer wat leerpuntjes hebben opgestoken. Dank je wel Jaap.

Sylvia Cats

2018-11 Vuur aan de schenen

We worden welkom geheten in Restaurant/Theetuin Oud Vuren op de Waaldijk 70 in Vuren met koffie of thee en heerlijke appeltaart , voor de liefhebbers met slagroom. Een goed begin.

De uitzetters waren Carine Smith-Dubois en Marilène Dubois van RCD-Rally’s. 
We rijden een punten kortste route en horen dat de ideale rijtijd 120 minuten is. Dat wordt bij lange na NIET gehaald, maar we hebben onderweg genoten. Het was zo’n mooie route. Als je meer tijd zou hebben gehad, had je graag wat foto’s gemaakt. We hadden namelijk ook weer schitterend weer, zoals gewoonlijk. De Waal lag er prachtig bij.

In het begin was het lekker doorrijden, maar in Broekse Sluis en later in Acquoy en Gellicum kwamen de auto’s van Vrouw en Auto Stella en mij van voor en achteren tegemoet. Soms passeerden ze ons of wij hen en we keken vragend naar elkaar. Dat was verwarrend, maar het klopte. Zo vond je namelijk de letters in de goede volgorde, vooral goed opletten op de brievenbus bij een woonhuis. Onderlangs en boven langs, water, kerk en daardoor 3 keer de letter W. Grappig.

En dan gelukkig weer wat makkelijkere stukken van 12 naar 13, weer over de voorrangsweg (en daar kwam je, als je niet goed was gereden een foute letter Z tegen). In het plaatsje Tuil weer een fopletter Y, rondje rijden, dan 2 keer de I, door de appelboomgaard en weer een letter, en daarna keren. Hup hup, de tijd dringt. Van 22 (in Herwijnen) naar 23, op de kortste manier langs het water, weer langs een kerk. En had je dan een (fopletter) L ingevuld, dan had je niet de kortste weg …….

Daarna vrij gemakkelijk terug naar het restaurant waar we een heerlijke boerenlunch kregen voorgeschoteld. En toen de uitslag bekend werd gemaakt bleek dat niemand sip naar huis hoefde want we kregen allemaal een zakje met, hoe toepasselijk, vanwege bijna Sinterklaas, gevulde autootjes.Madeleine en Hiltje kregen de eerste prijs, Maresa en Sylvia werden 2e en Susanne en Ineke 3e.

Stella en ik werden zesde en zoals van tevoren afgesproken moesten wij daarom het verslag schrijven.

Hartelijk dank bestuur en Carine en Marilène voor deze schitterende rit en alle lekkers.

Stella van Dijk en Nelleke van Seijst.

2018-10 Stoomafblaas rally

Deze keer Stoomafblazen in Gelderland.

We verzamelen bij het gezellige Huize Bloem in Lieren, het zou zo maar ons clubhuis kunnen zijn. Onze uitzetter van vandaag Jaap Jongman komt hier vandaan en had voor ons een prachtige rit uitgezet in de omgeving.

In en om Lieren werd flink aan de weg gewerkt wat al gelijk een aantal natuurlijke blokkades opleverde die omzeilt moesten worden. Het beoogde begin bij het Stoomtrein museum werd dus letterlijk afgeblazen. Maar als je uit dat lastige begin de eerste pijl goed aanreed werd je al snel beloond met een mooie duidelijke grote oranje A. Dankjewel Jaap, voor ons alsjeblieft geen kleine roze bordjes meer.

Het systeem van pijlen kortste route en de blokkades in de pijlen leverde een aantal leuke situaties op, met een beetje logisch nadenken was het goed te doen.

Meer moeite hadden we met pijl waar we een bord met verboden inrijden over het hoofd zagen en dus eigenlijk een stukje pijl hadden moeten overslaan die we op een omrijdconstructie konden ophalen. De F gemist en een tweede keer langs de Q.

Daarna ging het weer vlotjes, de voorgenomen route werd nog éénmaal gewijzigd en voelde gelijk als de juiste toen we de stempel tegenkwamen.

Altijd goed blijven opletten dus en zoeken naar de kortste route. Deze laatste opmerking was ik zelf even vergeten bij het aanrijden van de laatste pijl. Daar lag geen weg onder, dus “doorrijden naar de eerste samenkomst van wegen en vandaaruit de kortste weg naar een samenkomst van wegen achter die niet bestaande weg”. Helaas beetje dom, want dat punt waar we niet linksaf konden was al een samenkomst van wegen, je hoefde niet door te rijden, je kon daar namelijk ook nog rechtsaf en daar stond de B want die route was korter! Ach ja, beetje te kort door de bocht gegaan.

Nadat alle dames Huize Bloem weer hadden gevonden, hebben we gezellig aan een gedekte tafel buiten geluncht.

De uitslag bracht een aantal ex aequo’s zowel bij de eerste drie als de laatste twee dus wij boften met ons flesje wijn. De nieuwe damesequipe eindigde knap in de middelmoot en Fredie was zo lief haar aanmoedigingsfles aan Jaap te geven als dank voor de mooie rit.

Tot de volgende keer!

Hiltje van Blaricum

2018-9 Zoek de grens bij de Nieuwkoopse Plassen

De zon schijnt al als ik vroeg van huis wegga en neem daarom de Saab maar mee, dan kunnen we strakjes open rijden!
Hier en daar wat file onderweg, en dat gold voor meerderen hoorde ik wel, maar ik ben precies om 10 uur ter plaatse.
Buiten staan al een aantal deelneemster lekker te praten als ik aan kom rijden bij restaurant Reeuwijksehout. Het blijkt dat je bij het restaurant pas om 10u binnen mag, dus eigenliljk was de file zo erg nog niet ;-) .
Op naar de koffie en een lekker gebakje.

Na een korte uitleg van Nico over de bruggen onderweg (foto’s), knelpunten in de grensbenaderings route en de nieuwe kleur van de letteraanduidings bordjes, Oranje ipv Roze,  gaan we op pad.

Op de parkeerplaats zetten Ingrid en ik vast een stuk van de route uit en gaan op pad. Grensbenadering gaat altijd om de details en natuurlijk zijn openbare parkeerterreinen de uitgelezen plek om controles te plaatsen. Dus, meteen bij het wegrijden het volgende parkeerterrein meegenomen en een controle gevonden.  Maar zoals we altijd bij de start wat minder opletten, zeggen we nog tegen elkaar dat we niet de snelweg op moeten rijden. Jajaj, Ingrid zegt, eerste rechts, en ik rij dus zó de snelweg op, dom dom!
Eerste de beste afslag maar weer omgekeerd en de route weer opgepakt.

We komen langs prachtige smalle wegjes tussen de slootjes (let op al die tegenliggers), ophaalbruggen, dijkjes en dit in combinatie met de zon en warm weer, dus helemaal geweldig!
In Nieuwerbrug een brug met tol, we waren van tevoren gewaarschuwd door Nico en hebben allemaal onze 50 cent betaald! Maar was dat nou echt nodig?

Weg vervolgen en blijven opletten dat je de bruggen niet vergeet op te schrijven! We hadden er al eentje gemist, maar konden die mooi aan het einde nog invullen 😁 . Toch fijn dat alle bruggen genummerd waren Nico! Misschien volgende keer niet doen, dan is er meer concurrentie mogelijk!

En dan op het einde van de rit, nog een ere rondje over het naastgelegen parkeerterrein en alsnog de letter P missen. Wel triest hoor!

Met 20 minuten straftijd, te laat binnen, hadden we verwacht bij de laatsten te eindigen. Maar tot onze grote verbazing winnen we deze rit!

Hartelijk dank Nico Slappendel voor de geweldig mooie rit, we hebben genoten van de omgeving!
groetjes,
Ingrid en Shirin


2018-6 Duplorit in Uden

Aangezien mijn buddy Karen Francois niet kon rijden, moest ik op zoek naar een ander rallymaatje. Gelukkig was Maresa Huijsman in de gelegenheid om voor mij te rijden. Woensdag einde van de middag kwam Maresa me met de cabrio ophalen en ze bracht ook de zon mee. Wat een luxe. We bereikten zonder al te veel files ons hotel Van der Valk in Uden, waar ook vele andere vrouwen na een middag vullend programma zouden verzamelen. Ilona Reinke en Henriette Verkade hadden een lunch en rondleiding door kasteel Heeswijk geregeld en een bezoek aan de Kilsdonkse Molen.

Helaas was door een foutje van booking.com ondanks betaling en reservering geen kamer voor ons vrij. Met 1000 x excuses en het geld retour verlieten Maresa en ik hotel Van der Valk. Er was nog een mooie kamer in het ernaast gelegen zorghotel Udenduyn voor veel minder euro, beschikbare zorg en hulpmiddelen, waaronder een duofiets. Deze toch maar niet gebruikt maar de lol zat er gelijk goed in. Die avond met de andere dames heerlijk gegeten bij restaurant Cusco op het terras. Een aanrader en nu snappen we ook waarom Brabantse nachten zo lang zijn.

Voorzitter Sylvia Cats heette donderdagmorgen een ieder welkom aan de start op 21 juni in Uden, in het bijzonder ook aan oudleden Juul Seijlhouwer en Nadia de Graaf. Uitzetter Peter Leenders kreeg het woord en vertelde, dat we die dag 4 trajecten moesten rijden, 2 in de morgen van totaal plm 80 km en 2 in de middag van totaal 80 km, met systemen pijlen/punten kortste route en ingetekende lijn met barricades, wegen in 1 richting. Helaas voor hem had hij ook de nodige wijzigingen (kruisjes) op de kaart moeten doorvoeren i.v.m. wegwerkzaamheden.

Zonder tijdsnotering verdwenen de 9 auto's met hun kaarten het Brabantse land in, zoekend naar de juiste routes en vooral naar de controles op de honderden bomen. Op weg naar punt 2 was er twijfel over een open of dichte bermlijn. Toch maar onderlangs naar pijl 3. Het maakte niet uit, er was geen controleletter. Wel op weg naar de pijl 3 een H gevonden. Als je het voetje niet goed gezien had miste je die H. Ook daarna daar niet tegengesteld rijden want dan mis je weer een letter. Na pijl 5 was er een situatie van gelijke wegen links (bovenlangs) of rechtsom (onderlangs). Het reglement zegt, dat we dan tegen de wijzers van de klok moeten rijden. Dat moet je natuurlijk wel op dat moment bedenken. Dus in eerste instantie bovenlangs met de klok meegereden, geen controle en later toch nog heel "even" teruggekeerd, maar ook onderlangs geen controle. We verloren hier veel tijd, maar tijd speelt bij Vrouw en Auto geen rol. Achter de boom na pijl 5 wel of niet de N noteren? Nee dus, want de bocht is rond op de kaart. Bij de molen misten wij de langsrijder M van Molen en/of Maresa en/of Mieke. De prachtige molen heeft ons vast afgeleid, of de zon op de gele controles, waardoor ze niet altijd opvielen. Naar Punt 9 en 10 heel goed opletten, want het weggetje naar punt 9 kun je niet in, dus iets verder, maar dan wel gelijk naar oorspronkelijk geplande weg navigeren dus 2 x de P noteren. Op de volgende pagina kregen we ingetekende lijn met barricades. Peter had echt hele mooie constructies bedacht, een lijn dwars door het weiland, wat natuurlijk niet kon en dus ophalen, zodat je zo weinig mogelijk van de ingetekende lijn mist. Jammer voor degenen die bij punt 5 de mooie ophaalroute vonden, maar dat het niet beloond werd omdat de geplande controleletter U weg was. Maar ook leuk, daar waar je rechtsaf de N weg op wilde, dat niet mocht vanwege een verkeersverbodsbord, dus ook daar was het motto "doorrijden en ophalen".

De lunch was in herberg de Brabantse kluis in een mooie landelijke locatie, heel gezellig en ook lekker zo te smullen tussen de koeien en de zusters van klooster Heilig Bloed. Tijdens de pauze kregen we per equipe de opdracht zo snel mogelijk een lego-autootje in elkaar te zetten. Dit is voor een aparte prijs. We hoorden later, dat Juul en Nadia het snelste waren.

Na de lunch werd, vanwege tijdgebrek, in traject 3 behoorlijk het mes gezet en konden we bijna gelijk met traject 4 beginnen. Ook nu weer een prachtige route, door hetzelfde gebied, met veelal dezelfde controles als we die morgen hadden gezien. Maar wel met nieuwe foefjes. Soms wist Maresa de letter al, nog voor we de controle passeerden.

Jammer dat ik zo dom was de 2 controles A en G van traject 3 niet op het echte fomulier te noteren.... oef... In Erp zagen wij wel de snelheidscontrole, als ook de dichte bermlijn, maar toch ook controles gemist. In de middag daardoor 5 gemiste controles. In het ochtendtraject 3 gemist. Het bleek voldoende voor de 1e prijs. Maresa en ik konden de wisselbeker voor 1 jaar in ontvangst nemen en ieder een fles la Tulipe en de taak dit verslag te schrijven.

Maresa heeft prima gereden (waarvoor nogmaals dank) en voor de navigatrices in spé, kan ik haar zeker aanbevelen. Dus als je eens een rit van Vrouw en auto mee wilt doen en je hebt geen bestuurster, kun je haar vragen, eventueel via het bestuur.

Peter kreeg luid applaus voor de mooie rit en we zongen voor de jarige Henriette Verkade. Zij trakteerde op gebak of bittergarnituur en de vereniging betaalde de drankjes. Het was nog lang onrustig in de bar van Van der Valk in Uden.

Hartelijke rally groet,

Mieke van Bueren-Fokker

2018-5 Bollenroute 17 mei

Mijn rally-maatje, Joke , was dit keer verhinderd, en door de oplettendheid van een van de bestuursleden werd ik dit keer aan Ria gekoppeld. Ria Kolkman-Meijer als ex restauranthouder en ik als hobbyhok, dat wordt een bijzondere plezierige rit. Aan gesprekstof geen gebrek zou ik zo zeggen.

Bijzondere bijkomstigheid: Ria komt uit Beinsdorp, verdwalen is dus geen optie.

Op tijd vanuit Bilthoven vertrokken, ik was navigator en kon daarom met anderen meerijden. Nu moet je een gegeven paard nooit in de bek kijken, maar als je met een ervaren rallyrijdster meerijdt, ga je er van uit, dat je snel en adequaat op de plek van bestemming komt.

Doordat er een te vroege afslag werd genomen, heb ik, om alvast in de stemming te komen, een mini rally op het terrein van Schiphol meegereden. Zeer aanbevelenswaardig. En mede door de ervaren bestuurster waren we toch nog ruim op tijd op plaats van bestemming.

De vorige keer had ik geleerd: Als je aan komt rijden kijk goed om je heen, bepaal je positie, bekijk verkeersborden etc. etc. . En juist toen ik me goed aan het oriënteren was, werd ik gebeld door een bestuurslid! Of we de auto achter op het terrein wilden parkeren, dan was het minder ver lopen naar het restaurant.
Was dit een afleiding manoeuvre… of bijzonder attent. Ik hou het op het laatste.

Op de leuke locatie Como&Co, een restaurant aan het meer, stoer ingericht, kregen we extra uitleg van Marilène Dubois. Marilène is professioneel freelance fotograaf en organiseert evenementen www.marilenedubois.nl en  www.crea-italia.nl/fotograaf-marilene-dubois We kennen haar van vorige ritten, dus dit gaat vandaag leuk worden.

Pijlen kortste route en punten een na kortste route. De Bollen route.

Bij de start een behendigheidsopdracht. Zoveel gas geven dat je wiel precies een keer ronddraait. En dat op de cm precies. Voor ons een makkie, maar voor de uiteindelijke winnaars van de rit, een hele klus.

Als navigator heb ik mij geconcentreerd op de kaart [A3] en nauwelijks bloemen kunnen spotten. Mijn bestuurster, bekend in deze regio, gaf de achtergrond informatie.
De bloemen worden geplukt voor de bollen expo. En hier en daar staan nog wat paarse-uien- bollen, alium gigantium, deze laten ze voor de mooiigheid staan. Wil je de bollen met kleur, pracht en praal dan moet je toch echt wat er eerder komen. www.keukenhof.nl

Nadat we een uur hadden gereden en pas bij punt 5 waren kreeg Ria het toch een beetje benauwd. De finish was bij punt 21! Dus een beetje meer gas en Fredie meer vooruit de route plannen.
We zijn binnen de tijd gearriveerd, wel letters gemist en enkele instinkers niet opgemerkt.

Wij zaten niet in de prijzen, maar we hebben genoten.

Wat ik geleerd heb deze keer?
Bij een punt moet er altijd een letter staan!!! Heb je die niet gevonden dan zit je fout of heb je wat gemist.

De op een na kortste weg: Is er een rotonde op dat traject? Gewoon een rondje rotonde rijden en de letter twee keer opschrijven. En op hele kleine driehoekjes letten.

Van te voren oefenen hoe je de autoband precies een keer rond kan laten rijden!

Mede door de sfeervolle plaatsen Noordwijkerhout, Lisse, De Zilk, Arnoud , Bemmer en de prachtige wegen, het heerlijke weertje en de organisatie van bestuur en Marilène was het weer een leerzame en prachtige rit.

Groeten van Fredie Blankestijn

2018-4 Goud in het Reeuwijkse Hout

Zoals meestal hadden we deze dag alleen maar ZON. Dus reden we zo veel mogelijk met het dak open. Het restaurant lag aan de Reeuwijkse plassen en we begonnen de dag met een kopje koffie☕ op het buitenterras. 

Na de uitleg over de rit van Nico Slappendel begonnen we gezamenlijk aan de extra proef.  Dit was voor- en achteruit rijden met de auto waarbij je zo dicht mogelijk bij de rode pion moest stoppen. Hier verzamelden wij de eerste punten. Het was niet voor iedereen makkelijk. De pion werd omver gereden, of er lag een metertje of 2 tussen maar de pret was groot. 

Bij het starten van de rit hebben de meeste deelnemers de eerste letter "V" al over het hoofd gezien. Die had Nico heel slim aan het begin van het traject neergehangen. De meesten zijn vaak nog druk bezig zich te installeren. Daarbij had Nico de bordjes op een ROZE achtergrond gedrukt hetgeen moeilijk te zien was. 

Het is een waterrijk gebied dus als je als navigator niet met je hoofd in de kaart zat, was er veel moois te zien. 

De instinker dit keer was een doodlopende weg. Hier had Nico een letter neergezet met het bordje HK (hier keren). Op de kaart had je moeten zien dat deze doodlopende weg inderdaad niet doorgetrokken was en had je de weg ervoor rechtsaf moeten slaan. Dan had je de letter helemaal niet gezien en dus ook niet genoteerd. 

Maresa en Els kregen onderweg nog pech. Bij een verraderlijke drempel raakte Maresa de onderkant tot 2x toe. En zagen we water onder de auto uitkomen. Maresa durfde niet verder te rijden en haar man Emiel werd gebeld. Terwijl wij op hem wachtten, zijn wij aan de overkant een prachtig groot tuincentrum in gegaan, de mooiste bloemen, planten en bomen bekeken, kopje koffie gedaan en dit verkorte de wachttijd.  Emiel constateerde dat we er verder mee konden rijden en wij zijn dan ook rechtstreeks naar het restaurant gereden met de nodige vertraging. Gelukkig viel het met de auto mee. En een gelukje bij een ongelukje. Wij kregen daardoor wel de aanmoedigingsprijs. 

Eigenlijk hadden Nelleke en Stella deze prijs verdiend. Zij kwamen ver buiten de tijd binnen MAAR....... met nog nooit zoveel letters. Complimenten dames. Ga zo door.

Op naar de volgende rit in Mei. Deze wordt gereden op donderdag 17 Mei en natuurlijk weer met veel ZON.

Elisabeth Winninghoff

2018-3 Feest in Beesd

Donderdag, vijftien maart tweeduizend achttien, werd ik met een positief maar een beetje nerveus, gevoel wakker. Er zijn prijzen voor de eerste twee… zou het dit keer lukken?

Vandaag met Vrouw en Auto, een rit in de driehoek van de provincies Zuid Holland, Utrecht en Gelderland. De rit wordt uitgezet door Fred Hak, journalist, rally specialist, o.a. klassenwinnaar in Rallye Monte Carlo Historique 2011 en schrijver van menig rally verslag.

We worden om 10.00 verwacht in het pannenkoekenhuis de Stapelbakker in Mariënwaerdt.

Vroeger een voormalige abdij bij de Gelderse plaats Beesd. Nu een mooie sfeervolle locatie om de dag met een kop koffie te beginnen. De systemen zijn: traject grensbenadering met pijlen en pijlen kortste route. Alle informatie, zoals gewoonlijk, ruim van te voren aan de leden toegestuurd. Waarom ben ik dan toch een beetje positief nerveus?

Mijn maatje Joke had flink de griep en daarom had ik ons afgemeld. Over het aanbod om met Maresa als navigator mee te rijden, was geen lange denkperiode nodig. Doen….
Maresa heeft aangegeven, dat ze af en toe een van de leden mee wil nemen en gaandeweg de rit op- aan- en wegwijzingen zal geven. Dat is natuurlijk niet voor iedereen bedoeld, maar als “poedelprijs koningin” was dit voor mij een buitenkansje.
De avond voor de rally heb ik Maresa gebeld voor overleg en kreeg de volgende tips:

  • Zorg een dag van te voren dat je het regelement goed doorleest!
  • Een potlood met gum, altijd handig. Knoeien met pen geeft strafpunten.
  • Kom op tijd!!!

Om 10.00 stond de koffie en thee klaar . Nadat Fred Hak extra informatie had gegeven en vragen beantwoord, mochten wij als laatste equipe vertrekken. Normaal gesproken vind ik dat niet zo prettig. Maar met het vooruitzicht een Mazda sport en Maresa als bestuurder, geen probleem. In de auto hebben we het eerste gedeelte van de rit besproken en op de kaart de route met potlood gemarkeerd.

Het vertrekpunt is voor mij vaak een ramp. Met de tips o.a. ook van Jacqueline: Kijk als je aankomt op de locatie goed om je heen en bekijk de kaart van te voren zodat je al een aantal ijkpunten hebt, heb ik bij het vertrek mijn bestuurder rechtuit gestuurd. Fout, fout.

Kort en krachtig werd me uitgelegd waarop ik moest letten. De kaart draaien? Niet handig, Altijd de kaart met het noorden naar boven houden. Voor velen gesneden koek, maar ik spijbel af en toe met de gevolgen van dien.

Met de kleine Mazda hebben we door het gebied gescheurd. Prachtige plaatsen: zoals Buren, Asch, en Culemborg. Mooie weggetjes op de dijk en prachtige vergezichten. Dit keer niet zoveel letters langs de weg maar wel een paar goeie instinkers.
Buiten was het behoorlijk koud, in de auto zweten voor de navigator.

Binnen de tijd hebben we de rit gereden. De laatste vraag hoeveel vrouwen in 1985 hun rijbewijs hadden gaf enige discussie. Het antwoord had gelukkig geen invloed op de uitslag.

De eerste prijs was voor Mieke van Bueren en Karen Francois en de derde Voor Anna Doek en Elisabeth Winninghoff. Ondergetekende had samen met Maresa Huijsman de tweede prijs.

Fred Hak en Maresa, dank jullie wel voor de prachtige rit. Joke beterschap en …..

Anna en Elisabeth, eerlijk is eerlijk, jullie hadden eigenlijk een tweede plaats verdiend. We drinken samen de fles wijn op.

Fredie Blankestijn

2018-2 februari rit met Joan

Na de “droogrit” van januari mochten we vandaag weer naar buiten voor de “februari rit met Joan”.
Hiervoor ging de tocht naar Woudenberg waar we in Restaurant Schimmel zouden gaan starten. Na de koffie en het welkomstwoord en de uitleg door Joan kon een ieder starten.
Het weer was een beetje wisselend, klein buitje, wel nog wat gladde stukjes weg, wat mistig maar aan het eind kwam toch ook weer het zonnetje kijken.
We hadden vandaag drie systemen. Pijlen kortste route, Punten kortste route en een combinatie van pijlen en punten route, met als uitdaging de punten maar 1 keer te mogen bereiden. Hier en daar een kruisje door de weg, of geen weg, en niet te vergeten de bermlijnen. Dat  is altijd onze favoriet om te vergeten, maar dat was dit keer een makkie.
We hebben heel wat mooie weggetjes gezien in de omgeving Barneveld, Scherpenzeel, Renswoude, randje Leersum, Amerongen en het industrieterrein de Faktorij te Veenendaal. Ook de letters ophalen ging niet verkeerd. De letter H op het industrieterrein was van z’n stokje gegaan en de letter P van kaart 2 bij punt 7, vlakbij de Amerongse Berg was helemaal ten onder gegaan. Verder verliep het allemaal vlotjes. We waren dit keer zelfs binnen de tijd weer terug.

Tijdens de lunch werd het toch nog wel even spannend, want de heren waren de 10 kilometer aan het schaatsen in Pyeongchang tijdens de Olympische winterspelen. Jorrit Bergsma werd 2e en Sven Kramer helaas 6e. Ook al kijkt niet iedereen naar de winterspelen, het was toch grappig de spanning te zien in het restaurant.

Na de lunch heeft Joan het verlossende woord gegeven en de uitslag bekendgemaakt. Maar eerst de dit jaar voor het eerst ingestelde “jaarprijs”  (als ik het goed zeg).  De extra vraag was: Hoeveel ritten heeft Joan uitgezet,  inclusief de droogritten + duploritten van 1991 t/m 2001?
Het goede antwoord is: 91 stuks. Els zat er het dichtste bij met 98 stuks.
De winnaars voor vandaag waren Ilona en Henriette, als 2e op enkele minuten tijdsafstand Shirin en Ingrid.

Joan bedankt voor het uitzetten van de rit. Het was weer gezellig en hopelijk allemaal tot de volgende keer.

Ingrid Kasper

2018-1 Nieuwjaars(droog)rit en ALV

Nieuwjaarsbijeenkomst 18 januari 2018
Op deze zeer stormachtige dag werden we ontvangen in het Healy Museum in Vreeland, alwaar
het wel enige moeite koste om uit te stappen en niet weggeblazen te worden!
Prachtige locatie en een grote opkomst van 29 leden.
Na de inleiding van de voorzitter, kort en bondig de jaarvergadering, het hoefde ook niet lang te
duren, daar het bestuur zijn taken goed verricht heeft.
Een goed verzorgde lunch zorgde ervoor dat wij goed voorbereid waren op de door Maresa
uitgezette droogrit.
Zoals te verwachten, was dit geen eenvoudige opdracht........
Maresa had een aantal systemen voor ons in petto, pijlen kortste route, punten kortste route en een ingetekende lijn met barricades. Voor iedereen een pittige opdracht. Daarna als toegift nog een kaart met grensbenadering en punten kortste route. Zoals door Maresa verscheidene keren gemeld werd, lees het reglement goed! Tja, als daar staat “gebruik zo min mogelijk rode wegen” gebruik ze dan ook niet! Met een loep kijken, zelfs dan mis ik nog een rood stukje weg!
Maresa, dank je wel voor deze leuke puzzles [dat zijn droogritten voor mij].
Na de nieuwjaarstoast werd er nog lang nagepraat over weer een geslaagde bijeenkomst van Vrouw & Auto.
Susanne Belger