2019-9 Kennismakingsrit verslag 2

Vandaag, donderdag 18 september, hebben wij onze eerste kenningsmakingsdag voor nieuwe leden gehad bij VROUW en AUTO.

Het werd een groot succes‼️

Allereerst was de locatie TOP. Een watertoren.

In de watertoren van Werkhoven werden we hartelijk welkom geheten door de eigenaresse. We werden verwend met koffie en heerlijke appeltaart. En ondertussen kwamen alle deelnemers binnen waaronder veel nieuwe gezichten. Iedereen was erg enthousiast.

Bovenin de watertoren is een vergaderzaal. Met een prachtig uitzicht rondom. We konden er met een lift naartoe (gelukkig).

Daar kregen we van Nico Slappendel een uitleg over een kaartsysteem dat we daarna zouden gaan rijden.

Met alle informatie vertrokken we met een nieuw lid naast ons in de auto op weg naar de eerste pijl. Die was snel gevonden en ook de eerste letter.

Daarna denk je dat je het goed doet en alles kunt vinden maar je mist toch weer een uitwasje aan een pijl.

Bij een uitwasje gaat de pijl een heel klein stukje het hoekje om. Je hebt echt je loupe nodig om dit te zien maar dat hoort bij het kaartlezen. Je rijdt de weg dan 2 keer om ook het uitwasje te rijden en noteert dan 2x een letter. Nu weet de uitzetter dat je het begrepen hebt. Wij dus niet😫.

Maar dit doen we NOOIT meer fout. Je leert er veel van.

Na de rit stond er een heerlijke lunch klaar en na de lunch kregen we van Nico een uitleg hoe we hadden moeten rijden.

En de prijsuitreiking.

Op de foto’s is te zien wie de eerste en tweede prijs hadden. En onze welbekende aanmoedigingsprijs. Dit is om de equipe die op de laatste plaats eindigt, aan te moedigen.

Een leuke leerzame dag met hele leuke nieuwe mensen. We hopen dan ook dat er velen zich bij ons clubje willen aansluiten. Jullie zijn WELKOM‼️

Kijk voor de foto's op Facebook.

Elisabeth Winninghoff

2019-9 Kennismakingsrit

We kwamen bij elkaar in de Watertoren van Werkhoven, waar we hartelijk werden ontvangen met koffie en heerlijke appeltaart.
Daarna vertelde de eigenaresse van de uitspanning hoe ze zo op het idee waren gekomen om een watertoren te kopen en die te exploiteren. Wat een ondernemerschap!
Hierna gingen we met de lift naar de bovenste verdieping waar een presentatie klaar stond om ons in te wijden in de raadselen van het rallyrijden. Echter, het meeste ontging ons, de beginnelingen.
De rally begon gemakkelijk maar al bij de derde bocht waren we het spoor bijster. We probeerden nog zo goed en kwaad als het kon de goede richting in te rijden, maar we kwamen hoe langer hoe verder van de watertoren vandaan.
Toen hebben we de moed maar opgegeven en zijn onder leiding van onze tomtom weer naar het beginpunt gegaan. Daar wachtte ons een smakelijke lunch met soep, ei en lekkere broodjes.
Hierna was de prijsuitreiking en zie daar: wij waren laatst geworden. En dus kregen we als aanmoedigingsprijs nog een potje peren. Mmmmm.
Dat was het einde van de leuke dag.

Henny Kalisvaart

https://myalbum.com/album/o6dCSiAVesar  klik hier voor de foto's 

2019-5 Gassen tussen de kassen

Het is ze weer gelukt.

De organisatie van deze rit, heeft een prachtige locatie geregeld in Den Haag, Kasserie Ock. Bij aankomst bedenk je meteen, hier gaan we nog een keer heen. Een sfeervolle locatie.

Vandaag, 16 mei 2019 gaan we rally rijden met Auto & Vrouw.

Marilène Dubois professioneel fotograaf en docent maar vooral fanatiek rally rijder, is de uitzetter, samen met haar zus Carine Dubois van rallybureau RCD, die ook navigatiecursussen geeft. We zijn dit keer met 8 equipes, de afwezigen rijden o.a. de tulpenrally.

Goed geoutilleerd gaan we en route.

De twee zwarte stippen op de kaart geven duidelijk aan waar te beginnen. Het vertrek is een makkie. Het instinkertje van een parkeerterrein oprijden en een letter scoren hebben we onder de knie.

Dat is een mooi begin en mijn navigator geeft vrolijk de aanwijzingen. We genieten van de mooie omgeving. Totdat we niet meer weten waar we zijn. En wat doe je dan? Wat ging er verkeerd?

Terug gaan naar de laatste letter? Is dat de oplossing? Het is dan wel sneu voor ons dat de organisatie de letters al heeft verwijderd en je hierdoor automatisch in de categorie poedelprijs valt.

Enfin we rijden op hele kleine landweggetjes, we zien de aangebrachte doorgetrokken lijn op de kaart, we rijden twee keer op de pijl en noteren twee letters. Ja ja we hebben de organisatie ingehaald.

 We rijden op weggetjes  tussen de kassen, strak langs het water en komen op plekjes waar je normaal gesproken niet komt. We hebben weer veel gezien en geleerd.

De lunch was voortreffelijk, het apart betalen wederom een item. Ook hier nam het bestuur de leiding en regelde het zo dat we allemaal achteraf bij Els kunnen afrekenen.

Volgende keer zien we elkaar in Lochem, een duplo rit met mogelijk een overnachting vooraf. Ik ga dan veel informatie inwinnen. O.a. Hoe lees ik de kaart zonder te draaien, links en rechts, als ik de weg kwijt ben wat te doen, en wat zijn nog meer mogelijkheden met de tripmaster.

Waarschijnlijk kunnen de winnaars Hiltje van Blaricum en Madeleine Sanders van deze rit mij helpen met de antwoorden. En ook de tweede prijs winnaars Henriëtte Verkade en Ilona Reinke gaan we bevragen.

De poedelprijs winnaars hadden  mazzel. Dit  keer geen geslurp, maar wijn uit de wijnkelder van één van de bestuursleden. En  “die was super”.

Fredie Blankestijn

2019-4 Langs de Linge

“Langs de Linge”

18 April 2019 om 10.00 uur werden we verwacht op Marienwaerdt. Een prachtige locatie, met een geheel nieuwe serre. Dat viel op. Want voor ons was dit de tweede keer Marienwaerdt. De zon schijnt en het humeur is ok. Wat kan ons gebeuren.

Dit keer was ik als een van de eerste aanwezig. Als navigator had ik me goed voorbereid. Maar ter aanvulling kreeg ik nog extra informatie van een van de mede rally rijders. Kijk en dat is zo leuk in deze club. Iedereen wil natuurlijk winnen maar niet ten koste van alles. Vooraf helpen we elkaar, we informeren en geven tips door.

Uitzetter Nico Slappendel vertelde bij de inleiding precies waar de start was. We kregen twee kaarten om het ons makkelijk te maken!!

Nico vertelde dat er veel overeenkomsten met het Tulpenralley reglement was!!

Tulpenralley reglement?: En dan begint bij mij het angstzweet zich te ontwikkelen. Wij hebben namelijk nog nooit de Tulpenralley gereden. Dat gaat op invitatie. En, als je zoals wij, regelmatig met de poedelprijs thuiskomt, is daar niet veel animo voor.

Enfin, de duidelijke uitleg van Nico deed de rust weer terugkeren.

Alvorens te starten eerst een klein testje: twee keer een rondje rijden en elk rondje exact dezelfde tijd. Met de timer voor mijn neus, en een geweldige chauffeur zou dit een makkie moeten zijn. Links, links, en rechts, rechts.
Geen koeien op de weg, maar wel fiets-toeristen die op hun gemak hun fiets in orde maakten en de weg blokkeerden. Dus hadden wij 7 seconden verschil.

De start: met de duidelijke uitleg van Nico, aanwijzingen en de gemaakte voorbereidingen, de twee kaarten aan elkaar geplakt, de tripmaster aan en de route uitgestippeld en gemarkeerd. [niet met een stift ingetekend maar met > [haakjes]] gingen we op pad.

Maar…. na tien minuten rijden waren we nog niet op de juiste weg. Dan heb ik het als navigator moeilijk. Hoe kan dit met alle informatie nou niet goed gaan?

We hebben de kaart gedraaid, [dat moet je juist niet doen hebben wij geleerd] maar toch, uitgestapt, terug gereden en weer helemaal opnieuw begonnen.

Toen ging het goed. Hoewel: Wij hebben geen andere rallyrijders gezien, 15 letters gemist, Mac Donalds links laten liggen en borden met de tekst “overstekende obers” genegeerd. Wij waren dit keer wel binnen de tijd binnen.

Mieke en Karen hebben het nog beter gedaan want zij waren nummer één en Ilona en Henriëtte nummer twee. De poedelprijs ging naar Stella en Nelleke.

Nico vertelde me na afloop dat je voor rally rijden een aantal talenten nodig hebt. Zo moet je richtingsgevoel hebben en snel situaties kunnen overzien. De bestuurder moet een goed stel oren hebben en de navigator een heilig vertrouwen in de bestuurder.

De eerste twee talenten kunnen wij door regelmatig te oefenen nog verder ontwikkelen, de laatste twee zijn bij ons (Joke Hamminga en Fredie Blankestijn] van nature aanwezig.

Bij thuiskomst stonden de wijnglazen klaar. Helaas deze keer moest manlief een flesje wijn uit de kelder halen want ik kwam voor de verandering met lege handen thuis.

Fredie Blankestijn

2019-3 Lente in maart

Vol goede moed weer op pad naar Woudenberg.

Joan heeft het eerste gedeelte van de rit uitgestippeld (letterlijk).

Hier zullen we misschien letters vinden. Over kleine zandweggetjes, langs water met als obstakel een grote vrachtwagen, waar we niet langs kunnen, dan door bossen punten benaderen? Nou gewoon uit de auto en zoeken achter de bomen, waar overigens niets hangt.....

Dit gebeurt driemaal, auto’s rijden op en neer en draaien meermaals, wel koddig om te zien.

Dan gas erop en naar het volgende deel.

Even stoppen om de barricades goed te bekijken en dan in een wirwar aan straten de letters oppakken, sommige twee keer. Dit is een pittig stukje puzzel ook omdat de straatjes zo klein zijn dat zelfs een vergrootglas niet lijkt te vergroten.

Bij Maarn rijden we de kaart uit en krijgen de route met moeite weer onder controle. De tijdsoverschrijding is zo groot dat we doorrijden naar de finish, jammer want we missen hierdoor 3 letters.

Via Woudenberg, Leusden, Amersfoort, Soesterberg, Huis ter Heide, Bosch en Duin, Den Dolder, Zeist, Austerlitz , Maarn en Woudenberg zijn we weer terug bij de finish waar Joan ons nog even laat raden hoeveel rally-bijbels ze heeft verkocht. Het zijn er 3042 en Suzanne zit er het dichtste bij.

Joan je hebt ons weer een prachtig stukje Nederland laten zien. Dank je voor deze geraffineerd in elkaar gezette rally!!

Madeleine Sanders

2019-2 Tour du Lac

Donderdag 21 februari 2019 hebben we met Vrouw & Auto de “Tour du Lac” gereden, uitgezet door Fred Hak. Niet langs Franse slingerweggetjes, maar over dijkjes en langs heel veel water in het Groene Hart van ons eigen land. Al dat water bij elkaar vormt een flink meer en de weg er omheen vinden was een hele toer. Zou Fred het zo bedoeld hebben?

Enfin, drie manieren om de punten aan te rijden, naar blauw de kortste route, naar rood de 1 na kortste route en naar groen vrije route.
Punt 1 (groen) dat leek net het startpunt maar lag er toch zo’n 100 meter naast, dus eerst een rondje op het parkeerterrein om de T op te pakken. Dan naar punt 2 (rood) 2x de rotonde leverde OO op. Over de N209 naar Zoetermeer voor het groene punt 3. Dat was flink zoeken. Op de kaart een open gebied, in werkelijkheid een industrieterrein met flink wat nieuwe wegen en de Betuwelijn. Wat op de kaart de makkelijkste route leek stuitte op een verbodsbord. Achterop dit bord stond de letter E, voor degenen die wel van de juiste kant kwamen.
Dan de kortste weg over pijl 4 (let op het haakje aan het begin van de pijl) en 5.
Op weg naar 6 is groen, dus geen controles noteren! U is fout.
Van 8 naar 9 weer de 1 na kortste route nemen en dat is onderlangs de Geer en Kleine Blankaardpolder (weet je gelijk waar die ligt). Punt 10 door Stompwijk, 11 op een parkeerterrein, 12 doorgaande route naar vrije punt 13. Even het doodlopende weggetje inrijden naar sportvelden en het parkeerterrein ronden voor de W.
Van 14 de 1 na kortste naar 15, het weggetje achter het benzinestation Y nemen. Op punt 15 stond niets maar vandaar uit de kortste weg naar 16 een F. Vrije punt 17 was ook even zoeken, Op de kaart een open stuk, maar nu in ontwikkeling zullen we maar zeggen. De weg zoals op de kaart was er niet meer dus even doorrijden en vanaf de andere kant nog eens meten. Dat kwam op een bouwterrein uit. De letter stond tegen het hek waar de bouwvakkerbusjes geparkeerd stonden. Meten is weten! Volgende keer uitstappen!
Dan weer zo’n fijn industrieterreintje waarvan de naam door de wegen staat geschreven, Fred is er dol op. Maar wat is nu de 1 na kortste weg? Net onder de pijl dus via de I kom je halverwege op pijl P. Dan de pijl rijden en dan nog een keer het hele vierkantje omdat dit de 1 na kortste weg is naar 20, dus IPPPG.
Op naar het volgende industrieterrein daar even de kortste weg zoeken langs R en N en de 1 na kortste naar 23 die onder het spoor stond; een rood bordje met S op een rood dwangpijlen bord, lastig te zien.
En dan snel door naar de finish. De 1 na kortste weg zou weer de rotonde zijn, maar die werd geneutraliseerd omdat er rechts boven in het door Fred op de kaart aangebrachte kruis nog een “escape” zat die hij over het oog had gezien en Mieke wel zag. Het laatste punt was dan weer hetzelfde als punt 1, dus nog een T.
Mieke en Sylvia 0 strafpunten! Knap hoor, gefeliciteerd.
Fred bedankt voor de leuke rit, de 11x dat je ons op pad stuurde.

Hiltje van Blaricum

2019-1 Nieuwjaarsrit

Donderdag 17 januari werden we bij Aaltje aan de Linie in Woudenberg verwacht voor de Nieuwjaarsbijeenkomst en onze Algemene Leden Vergadering van V&A. Er waren 27 aanmeldingen, een mooi aantal. Deze locatie was heel bijzonder, we waren op een boerenbedrijf en zaten in een mooie moderne vergaderzaal met een glazen wand, waardoor je zo de prachtige koeien kon zien liggen/staan in hun gedeelte van de boerderij.

Na de koffie begonnen we met de vergadering. De agenda werd doorlopen, de kascommissie verleende Els Winninghoff decharge. De financiële bijlagen zagen er zeer professioneel uit. Alle dames van het bestuur werden met een bos bloemen verrast voor hun inzet voor de club. Conform rooster traden af, Sylvia Cats, Elisabeth Middelkoop, Henriëtte Verkade en Ilona Reinke. Sylvia, Henriëtte en Ilona stelden zich herkiesbaar, Elisabeth niet. De twee volgende kandidaten hadden zich beschikbaar gesteld voor de functie van vice-voorzitter voor Vrouw & Auto; Stella van Dijk en Madeleine Sanders. Vanwege dit luxe probleem moest er gestemd worden. Beide dames hebben zich eerst voorgesteld en toegelicht waarom zij geschikt zijn om deze functie uit te voeren. De uitslag was heel spannend, slechts met één punt verschil werd er gekozen voor Madeleine. Dames, bedankt voor jullie aanmelding. Hoewel Stella niet gekozen is, kunnen we toch een beroep op haar doen om enkele hand- en spandiensten voor ons clubje te doen. Elisabeth werd bedankt voor haar jarenlange inzet en ontving een mooie plant voor in de tuin. Henriëtte en Ilona hadden een nieuwe sportprijs ingesteld, na iedere rit werd er een extra behendigheidsproef gedaan of vraag gesteld door de uitzetter. Het totaal aantal punten werd iedere rit door het aantal deelnemers gedeeld, opgeteld, vermenigvuldigd, afgetrokken, afijn een bijzondere constructie waarbij deze keer Hiltje van Blaricum en Madeleine Sanders als winnaar uit de bus kwamen. Gefeliciteerd dames!!!
Na een heerlijke lunch was het de beurt aan Jaap Jongman die voor ons een droogrit in elkaar had gezet. Na afloop werd op een beamer uitgelegd hoe de route werkelijk gereden had moeten worden met een toelichting waarom. Het leverde de nodige discussies op, Jaap kwam bijna niet boven het gekakel (toepasselijk op een boerderij) uit. Ik denk dat de meesten van ons toch weer wat leerpuntjes hebben opgestoken. Dank je wel Jaap.

Sylvia Cats

2018-11 Vuur aan de schenen

We worden welkom geheten in Restaurant/Theetuin Oud Vuren op de Waaldijk 70 in Vuren met koffie of thee en heerlijke appeltaart , voor de liefhebbers met slagroom. Een goed begin.

De uitzetters waren Carine Smith-Dubois en Marilène Dubois van RCD-Rally’s. 
We rijden een punten kortste route en horen dat de ideale rijtijd 120 minuten is. Dat wordt bij lange na NIET gehaald, maar we hebben onderweg genoten. Het was zo’n mooie route. Als je meer tijd zou hebben gehad, had je graag wat foto’s gemaakt. We hadden namelijk ook weer schitterend weer, zoals gewoonlijk. De Waal lag er prachtig bij.

In het begin was het lekker doorrijden, maar in Broekse Sluis en later in Acquoy en Gellicum kwamen de auto’s van Vrouw en Auto Stella en mij van voor en achteren tegemoet. Soms passeerden ze ons of wij hen en we keken vragend naar elkaar. Dat was verwarrend, maar het klopte. Zo vond je namelijk de letters in de goede volgorde, vooral goed opletten op de brievenbus bij een woonhuis. Onderlangs en boven langs, water, kerk en daardoor 3 keer de letter W. Grappig.

En dan gelukkig weer wat makkelijkere stukken van 12 naar 13, weer over de voorrangsweg (en daar kwam je, als je niet goed was gereden een foute letter Z tegen). In het plaatsje Tuil weer een fopletter Y, rondje rijden, dan 2 keer de I, door de appelboomgaard en weer een letter, en daarna keren. Hup hup, de tijd dringt. Van 22 (in Herwijnen) naar 23, op de kortste manier langs het water, weer langs een kerk. En had je dan een (fopletter) L ingevuld, dan had je niet de kortste weg …….

Daarna vrij gemakkelijk terug naar het restaurant waar we een heerlijke boerenlunch kregen voorgeschoteld. En toen de uitslag bekend werd gemaakt bleek dat niemand sip naar huis hoefde want we kregen allemaal een zakje met, hoe toepasselijk, vanwege bijna Sinterklaas, gevulde autootjes.Madeleine en Hiltje kregen de eerste prijs, Maresa en Sylvia werden 2e en Susanne en Ineke 3e.

Stella en ik werden zesde en zoals van tevoren afgesproken moesten wij daarom het verslag schrijven.

Hartelijk dank bestuur en Carine en Marilène voor deze schitterende rit en alle lekkers.

Stella van Dijk en Nelleke van Seijst.

2018-10 Stoomafblaas rally

Deze keer Stoomafblazen in Gelderland.

We verzamelen bij het gezellige Huize Bloem in Lieren, het zou zo maar ons clubhuis kunnen zijn. Onze uitzetter van vandaag Jaap Jongman komt hier vandaan en had voor ons een prachtige rit uitgezet in de omgeving.

In en om Lieren werd flink aan de weg gewerkt wat al gelijk een aantal natuurlijke blokkades opleverde die omzeilt moesten worden. Het beoogde begin bij het Stoomtrein museum werd dus letterlijk afgeblazen. Maar als je uit dat lastige begin de eerste pijl goed aanreed werd je al snel beloond met een mooie duidelijke grote oranje A. Dankjewel Jaap, voor ons alsjeblieft geen kleine roze bordjes meer.

Het systeem van pijlen kortste route en de blokkades in de pijlen leverde een aantal leuke situaties op, met een beetje logisch nadenken was het goed te doen.

Meer moeite hadden we met pijl waar we een bord met verboden inrijden over het hoofd zagen en dus eigenlijk een stukje pijl hadden moeten overslaan die we op een omrijdconstructie konden ophalen. De F gemist en een tweede keer langs de Q.

Daarna ging het weer vlotjes, de voorgenomen route werd nog éénmaal gewijzigd en voelde gelijk als de juiste toen we de stempel tegenkwamen.

Altijd goed blijven opletten dus en zoeken naar de kortste route. Deze laatste opmerking was ik zelf even vergeten bij het aanrijden van de laatste pijl. Daar lag geen weg onder, dus “doorrijden naar de eerste samenkomst van wegen en vandaaruit de kortste weg naar een samenkomst van wegen achter die niet bestaande weg”. Helaas beetje dom, want dat punt waar we niet linksaf konden was al een samenkomst van wegen, je hoefde niet door te rijden, je kon daar namelijk ook nog rechtsaf en daar stond de B want die route was korter! Ach ja, beetje te kort door de bocht gegaan.

Nadat alle dames Huize Bloem weer hadden gevonden, hebben we gezellig aan een gedekte tafel buiten geluncht.

De uitslag bracht een aantal ex aequo’s zowel bij de eerste drie als de laatste twee dus wij boften met ons flesje wijn. De nieuwe damesequipe eindigde knap in de middelmoot en Fredie was zo lief haar aanmoedigingsfles aan Jaap te geven als dank voor de mooie rit.

Tot de volgende keer!

Hiltje van Blaricum

2018-9 Zoek de grens bij de Nieuwkoopse Plassen

De zon schijnt al als ik vroeg van huis wegga en neem daarom de Saab maar mee, dan kunnen we strakjes open rijden!
Hier en daar wat file onderweg, en dat gold voor meerderen hoorde ik wel, maar ik ben precies om 10 uur ter plaatse.
Buiten staan al een aantal deelneemster lekker te praten als ik aan kom rijden bij restaurant Reeuwijksehout. Het blijkt dat je bij het restaurant pas om 10u binnen mag, dus eigenliljk was de file zo erg nog niet ;-) .
Op naar de koffie en een lekker gebakje.

Na een korte uitleg van Nico over de bruggen onderweg (foto’s), knelpunten in de grensbenaderings route en de nieuwe kleur van de letteraanduidings bordjes, Oranje ipv Roze,  gaan we op pad.

Op de parkeerplaats zetten Ingrid en ik vast een stuk van de route uit en gaan op pad. Grensbenadering gaat altijd om de details en natuurlijk zijn openbare parkeerterreinen de uitgelezen plek om controles te plaatsen. Dus, meteen bij het wegrijden het volgende parkeerterrein meegenomen en een controle gevonden.  Maar zoals we altijd bij de start wat minder opletten, zeggen we nog tegen elkaar dat we niet de snelweg op moeten rijden. Jajaj, Ingrid zegt, eerste rechts, en ik rij dus zó de snelweg op, dom dom!
Eerste de beste afslag maar weer omgekeerd en de route weer opgepakt.

We komen langs prachtige smalle wegjes tussen de slootjes (let op al die tegenliggers), ophaalbruggen, dijkjes en dit in combinatie met de zon en warm weer, dus helemaal geweldig!
In Nieuwerbrug een brug met tol, we waren van tevoren gewaarschuwd door Nico en hebben allemaal onze 50 cent betaald! Maar was dat nou echt nodig?

Weg vervolgen en blijven opletten dat je de bruggen niet vergeet op te schrijven! We hadden er al eentje gemist, maar konden die mooi aan het einde nog invullen 😁 . Toch fijn dat alle bruggen genummerd waren Nico! Misschien volgende keer niet doen, dan is er meer concurrentie mogelijk!

En dan op het einde van de rit, nog een ere rondje over het naastgelegen parkeerterrein en alsnog de letter P missen. Wel triest hoor!

Met 20 minuten straftijd, te laat binnen, hadden we verwacht bij de laatsten te eindigen. Maar tot onze grote verbazing winnen we deze rit!

Hartelijk dank Nico Slappendel voor de geweldig mooie rit, we hebben genoten van de omgeving!
groetjes,
Ingrid en Shirin