16-06-2016 DUPLO RIT

Donderdag 16-06-2016. Mooie datum en de dag van de waarheid. Wie oh wie gaat er met de wisselbeker vandoor? Na een "heerlijke" nacht in een "heerlijk" bed genoten we van een "heerlijk" ontbijt. 
Om 09.00 uur naar restaurant "Take Off", om de hoek bij de slaapfabriek. Het restaurant lag aan de landings/startbaan van vliegveld Teuge en het was zulk goed weer dat we buiten op het terras de koffie met gebak kregen. Peter Leenders, de uitzetter van de duplorit, legde de rit uit en volgens Peter was ie niet moeilijk. Nou.....daar waren sommige dames na afloop het niet helemaal mee eens. Voor de lunch 2 kaartsystemen en bolletje/pijltje naar de lunchplek. 
 
Buiten op het terras heerlijk in de zon van de lunch genoten. Soepje, quiche, roerei, broodjes en vleeswaren, drankje erbij. 
 
Na de lunch de 2e helft van de duplorit. Weer 2 kaartsystemen. Baril en punten/pijlen kortste route. Weer 2 uitdagende ritten over mooie rustige weggetjes met een zonnetje Zwarte zon met stralen️ erbij.
We eindigden op het terras (in de zon) bij het vliegveld Teuge. 
Een drankje met een bitterbal van de club en toen het uur van de waarheid. 
 
De prijsuitreiking.
 
De aanmoedigingsprijs is voor onze 2 nieuwe leden. Fredie en Joke. Ze deden voor het eerst mee en gingen naar huis met een heerlijke fles "slurpwijn"Duim omhoog
 
Ingrid & Shirin hadden welverdiend de 2e prijs.
 
De 1e prijs en de wisselbeker gingen naar Maresa & Yvonne. Heel trots hou ik (Els) op de foto de fles omhoog, want helaas moest Yvonne al naar huis dus nam ik haar plaats even in.
 
Bedankt Peter voor het uitzetten!
Els Winninghoff

The day before DUPLO

Henriette Verkade had 'the day before DUPLO' georganiseerd. 's-Middags gingen 6 dames solexen en 6 dames rijden in een DAF. Een leuke ervaring! 
Een stop bij de "Kribbe". 's-Avonds dineren bij de Hangar. Wat een gezelligheid! 

Na een "heerlijke" nacht in een "heerlijk" bed genoten we van een "heerlijk" ontbijt. 

Om 09.00 uur naar restaurant "Take Off", om de hoek bij de slaapfabriek voor de start van de DUPLO. 

zie de leuke foto's

Els Winninghoff

de Rotte Rit

Hieronder het verslag van Ilona Reinke van de Rotte Rit van Yolanda Zijl en Maarten van Lith;

 

Dinsdag 12 mei mochten wij (Henriëtte en Ilona) voor het eerst in lange tijd weer eens echt op pad om bij de start van een rit van Vrouw en Auto te komen.

Bijtijds aanvaarden wij de reis richting Bergschenhoek en draaiden, in een door het  fijne weer opperbeste stemming, bij Driebergen de A12 op. Bij Utrecht stonden wij al in de file! Maar de zon scheen dus wie maakt je wat en het viel uiteindelijk mee. Ruim op tijd liepen wij het terras op bij de Bergscheplas waar opvallend veel vrouwen aanwezig waren. Niet allemaal van Vrouw en Auto overigens.

Na de komst van de uitzetters Yolanda en Maarten en een aanvullende uitleg mochten de eerste deelnemers vertrekken. Mieke nam vandaag het voortouw, want leeftijd gaat voor en daarmee bedoel ik haar chauffeur. Geweldig Mieke dat jouw moeder jouw bestuurder was deze dag. En later bleek dit een gouden keuze te zijn.

Wij mochten ook vertrekken voor deze rit die uit verschillende systemen bestond. Pijlen kortste route, punten vrije route, grensbenadering, Baril en punten kortste route stonden vandaag op het programma. Kort na de start zagen wij bij een punt een letter. Na even meten kwamen wij tot de conclusie dat deze routecontrole niet moest worden genoteerd want het voorschrift gaf aan “Op een punt kan binnen een straal van 25 m een routecontrole zijn geplaatst”. Deze fout maakten wij in de rit in april en het bekende gezegde van de ezel en steen is dan van toepassing. Dus niet noteren! Wij blij, want hier waren wij niet ingestonken………Jammer is dan als je bij de uitleg hoort dat er nog een letter, maar dan niet zo duidelijk langs de route, was geplaatst en die hadden we niet genoteerd. Leermomentje!

Na de laatste ritten vooral in een landelijke omgeving te hebben gereden was het leuk om dit keer niet alleen veel variatie te hebben in de systemen maar ook in de omgeving. Het landelijke zat er wel in, met af en toe heel smalle weggetjes, en ook een rondje industrieterrein (waar ik overigens trek kreeg van de lekker lucht die er hing) maar dit keer pakten wij zelfs een buitenwijk van Rotterdam mee.

Misschien door deze diversiteit van omgeving, het hoge gras in de bermen en de fietsers die profiteerden van het fijne weer, kwam het, dat er toch hier en daar een slordigheidje insloop. Maar ja, dat zijn natuurlijk smoesjes achteraf. Want er werd ook bijna foutloos gereden!

Uiteindelijk leverde deze dag ons een vierde plek op en wonnen wij als prijs ‘het schrijven van een verslag’. 1e prijs was er voor Mieke van Bueren en haar moeder Maria Fokker. Vandaar de eerder gemelde gouden keuze van Mieke.

Op naar de duplo rit van juni. Ik heb er zin in!

Ilona Reinke

Verslag van de rit Vier op een Rij

Hieronder lees je het verslag van Ingrid Kasper;

Tijdens een oldtimerrit zaten wij (Shirin en ik) de planning te maken voor komende weken en kwamen op het idee om toch eens te kijken of de de rit van Vrouw & Auto van 21 april te Huissen konden rijden. Zo gezegd zo gedaan. Echter het werd niet Huissen maar Bunnik. Helaas was Paul Sassen ziek (veel Beterschap) waardoor de organisatie gauw het schema heeft omgegooid en hebben Fred Hak en Frans van Bueren een rit voor ons verzorgd in de omgeving van Bunnik.

We kwamen bij elkaar in het Postillon te Bunnik. Na de koffie en de uitleg gingen we van start. Dak van de auto,  lekker open rijden, want het zonnetje schijnt heerlijk.

De rit kreeg de naam mee:  “Vier op een Rij”

Ingetekende lijn, pijlen kortste route, grensbenadering en punten vrije route. Leuke uitdaging. We kregen 2 uur de tijd.

Schitterende route met uitzicht op de Lek en de bloesembomen, tja, ondanks dat ik de navigateur was kon ik toch ook nog even rondkijken en genieten van de mooie omgeving. Wat is het dan heerlijk om open te rijden. Je hoort, ziet en ruikt veel meer.

Het eerste deel, de ingetekende lijn, ging best wel lekker , maar eh, toch de D nog over het hoofd gezien, we hadden zeker te veel om bij te kletsen. Pijlen kortste route bracht ons naar de Lekdijk met schitterend uitzicht. Het derde deel, de grensbenadering (had ik ooit alleen eens droog geoefend) gaf alleen voorbij Cothen een extra rondje doordat ik vergat dat als er een doorgetrokken bermlijn staat je toch echt die weg niet op kan en moet je weer even terug (maar er waren er meer die dit zelfde rondje maakte), vergeten we niet meer. Het laatste deel de punten vrije route was ook nieuw voor mij, maar wel erg leuk.  Alleen tja. De B, (bij punt 4) lag niet binnen de 25 meter van de punt, dus die hadden we niet moeten schrijven. Volgende keer toch beter meten.  Al met al hebben we het niet slecht gedaan en kwamen we uit op de derde plek.

Na de rit hebben we heerlijk met zijn allen genoten van een lunch.

De eerste prijs ging naar Maresa en Yvonne en de tweede prijs was voor Ike Dekker en Mieke van Bueren.

Het was een geslaagde en gezellig rit. In juni mag ik weer mee en heb er nu al veel zin in.

Allemaal bedankt.

Ingrid

 

Verslag van de Eemlandronde van Jaap Jongman

Hieronder het verslag van Maresa Huijsman.

Wij reden de Eemland ronde.Een vaste afspraak in mijn agenda is een rit met Vrouw en Auto op de derde donderdag van (bijna) elke maand. 

Deze keer de start in Nijkerk. De uitzetter is niemand minder dan Jaap Jongman. Dat belooft wat. 

Als ik arriveer bij Het Ampt van Nijkerk ben ik gelukkig niet de laatste. 
De route is ingetekende lijn met 6 genummerde barricades. Ook natuurlijke barricades kunnen voorkomen. 

Prompt de eerste barricade los ik niet goed op en schrijf een foute C. Vervolgens vergeet ik een letter op te schrijven (F) bij een verlegde wegsituatie. Gelukkig zie ik wel het ingetekende driehoekje wat een letter G oplevert. Bij barricade 4 2x een lusje gereden maar geen controle gevonden. Bleek er later niet te staan. Verder bijna alle vallen gezien. 

De omgeving ken ik redelijk. Dit is maar goed ook want veel om me heen kijken is er niet bij. 

Regelmatig komen we collega’s tegen. Ondertussen laat ik me daardoor niet meer van de wijs brengen en rijdt mijn eigen koers. 

Terug in het Ampt waren we de 2e equipe die arriveerde. 

Na een gezellige lunch de uitslag. Ondanks de foutjes toch een eerste prijs. 
In april zijn we zeker weer van de partij. Tot dan! 

Yvonne en Maresa

Februari-rit met Joan

Vrouw & Auto   Februari-rit met Joan (18.02.2016)

Altijd  leuk om iedereen te zien op de derde donderdag van de maand. Dit keer mochten we ons weer overleveren aan de gedachtenspinsels van Joan van de Lustgraaf die een route had uitgestippeld met de juiste mix van lastige valkuilen en makkie gekakkie weggetjes.

Ik schrijf dit nu wel zo. Maar met een welverdiende ‘aanmoedigingsprijs’ kunnen Nicolette en ik niet echt bogen op de makkie gekakkie weggetjes; zo blijkt… De aan- en terug rijroute konden we nog goed volgen. Daarna over op het welbekende kaartlezen. Pijlen en punten kortste route. Zonder GPS en tripmaster rijd je met gemak de eerste de beste zijweg voorbij en dan begint het gepuzzel. “Maakt niet uit”; zeggen we dan tegen elkaar, “we doen het om wat te leren en altijd een mooie omgeving, toch!” Zo pakken we vol goede moed de draad weer op bij punt 4…

Joan had ons heel goed van te voren een ‘special’ uitgelegd. De visgraat. Over een industrieterrein… Her en der zagen we mede rallyrijdsters ons kruisen en terug rijden. Lekker!! Rechtdoor blijven rijden en linker- en rechter zijwegen in de situatie zien te herkennen. Maar geen letter gezien. Dat was even een streepje door onze rekening. Maar, waar we wàren was nog een grotere vraag. Dan maar weer met sportieve zin de route oppikken na de visgraat. En ook een stukje herstellen in je bovenkamer verwerken. Kunnen we het nou echt niet? We hebben nog maar 5 controle letters. Dan voel je echt wel nattigheid.

Enfin. Opeens ging het op kaart 2 toch een stukje beter en kwamen we – als laatste- binnen in de Weistaar.  Wat een knappe Vrouw & Auto leden hebben we toch! Gelukkig werden we als eerste genoemd, dus duidelijk de minste punten, pfffft dat ook weer gehad. De eerste plaats mocht weer worden ingenomen door Maresa en Ineke en Shirin en Charlotte gingen met de tweede prijs aan de haal. Zij kregen een heerlijke fles Slurp witte wijn. En wij? Wij ook!!!!  Als aanmoedigingsprijs. Met dit hart onder de riem gaan we ons best weer doen in maart. Proost!

Sonja Verloop en Nicolette Varekamp

Henriette Verkade schrijft over de laatste rally van 2015 "Het bos in met Dubois"

Verslag van de laatste rally van 2015.

Het bos in met Dubois.

De laatste rit van 2015 was voor ons een thuisrit. Heerlijke en relaxt, dachten wij, toen we ’s morgens van huis gingen. Kat in het bakkie, om zo maar te zeggen.

Aangekomen in Bunnik, in de lommerijke omgeving van landgoed Amelisweerd, was gelijk het 1ste obstakel, de P-plaats, gelegen aan het begin van de oprijlaan. Dus nog ca.250m lopen naar de Veldkeuken, alwaar wij verwacht werden . Goedgemutst kwamen wij aan, het was volle bak met wel 10 teams. Na een goede cappuccino met een heerlijk taartje waren we allemaal klaar voor de uitleg van de rit van deze dag. Dit keer kwam deze uit de hoge hoed van de dames Carien en Mireille Dubois :  Een rit van pijlen en punten kortste route.

Er stond een tijd voor : 65 km/ 120 m in. Dan nog 2 puntjes invullen: hoelang denk je zelf dat de rit gaat duren en wat is de gemiddelde snelheid?

Ilona was zeer optimistisch en vulde in : 1 uur 57 min. En gem. snelheid 33,333.

Nou, ga daar maar aanstaan, gelukkig is het haar voet op het gaspedaal, dus gaan met die gele duivel om 11.08 uur.

Aangezien wij de omgeving bijna op ons duimpje kennen, leek er geen vuiltje aan de lucht. Maar……….je moet natuurlijk wel KIJKEN, ook al weet je waar je bent. De start/finish was aan de hoek Achterdijk-Burgweg, Odijk.

1ste letter V hebben  gemist, niet gezien, zat op een elektriciteits hokje, voor de ingang naar landgoed Beverweerd te Werkhoven,  onze aandacht ging naar de 2 grote witte markeerzuilen. Dom! Haha. Daarna kwam er een stukje” eigen weg”, alwaar een letter E stond, waar de boer verbaasd rond keek, toen de stoet van rally auto’s voorbij kwam. Hij wist niet wat hem overkwam.

De mooie route keurig volgend, meldde ik steeds aan Ilona, welke weg we moesten inslaan, echter ik benoemde deze bij naam en niet:- over 200m links, gevolgd door 150m rechtdoor, dan rechtsaf slaan. Dus , heel bekend klinkend in haar oren, volgde zij de weg langs alle letters, die aan de rechterkant waren geplaatst , een enkele aan de linkerkant. Na zo’n 20 km voor kasteel Broekhuizen te Leersum, een mini driehoek, de letter H gemist. Suf!  Maar goed, we hadden plezier en al veel letters. Wat kon er eigenlijk nog fout gaan. Toch nog wel iets: de XXjes op Valkenheide. Dit gehucht ligt tussen Leersum en Maarsbergen. De letter D zat “ verstopt” bij een driehoek met Rododendron, echter dit was de foute letter. We moesten iets doen met die XXjes.

De route voerde ons daarna via Maarsbergen over golfterrein Anderstein, naar Maarn. Daar zat alweer een leuk grapje: de letters I en G en ook in deze volgorde.  De G zag je van verre, maar goed opletten, er zat nog een driehoekje met de  I !  Hierna ging de route door ons eigen dorp Doorn, maar vanwege de “krappe”tijd , was er geen tijd voor een extra bakkie koffie.

Immers, we moesten nog bijna 15 km. Met de voet op het gaspedaal passeerden we kasteel Sterkenburg , daarna nogmaals over de “eigen weg”, de boer was inmiddels weg, en door Werkhoven langs de molen om de laatste letter voor de finish op te nemen.  Hierna rechtstreeks naar de P-plaats en dat in, jawel, 1 uur 57 uur!!!! Nog even lopen en toen hebben we de kaart ingeleverd bij de dames Dubois. Wat schertste onze verbazing: wij waren als eerste binnen. Dat was al een voordeel. Het 2de team kwam ca.20 min.later.

Toen alle teams binnen waren, was het tijd voor de lunch. Een overheerlijk soepje en lekker brood. Na zo’n inspannende rit was iedereen daar wel aan toe, al had het wel wat meer mogen zijn.

Bij de prijsuitreiking bleek dat het OP TIJD rijden zijn vruchten had afgeworpen . Wij waren eerste!  Een flesje wijn voor de voorraad en een chocoladeletter als beloning was super.

Bedankt dames voor het organiseren van alle wedstrijden in 2015 en op naar 2016.

Vriendelijke groet,

Team de Gele Duivel

Ilona Reinke en Henriëtte Verkade

Herfstrit oktober 2015

Donderdag 15 oktober werden we verwacht bij restaurant de Lingehoeve in Oosterwijk, vlakbij Leerdam. Een bijzonder leuke locatie en de koffie met vers gebakken appeltaart en monchoutaart was heerlijk. Daarnaast veroorzaakte de bediening enige hilariteit, zodat de dag al met een lach begon.

Peter Leenders had voor ons een rit uitgezet, dat was voor hem de eerste keer voor Vrouw & Auto. Hij had eerder al ritten uitgezet voor o.a. Tour de Gazet.nl. Peter heeft ook onze website gebouwd en ondersteunt ons bij de uitvoering ervan, een veelzijdig man dus.

In het reglement stond dat van het begin tot aan het eind over kaartwegen een aaneengesloten route moest worden geconstrueerd en de pijlen in nummervolgorde worden gereden. Echter op delen waar de pijlen stonden, mocht niet worden gereden en een omleiding worden geconstrueerd.

Dat gaf enige verwarring voor mij en bij de eerste de beste pijl ging ik al in de fout. Gelukkig kwam ik snel tot de conclusie dat ik niet de juiste methode volgde en begonnen we weer op nieuw. Dit was een van de weinige keren dat ik Elisabeth heb moeten laten draaien. Daarna ging het voor ons gevoel best wel goed, we hadden echter constant het idee dat het niet helemaal klopte omdat we heel weinig bordjes tegen kwamen. Want als we dachten dat we een trucje goed gedaan hadden, kwamen we geen bordje tegen en werden we weer aan het twijfelen gebracht.

Onderweg kwamen we diverse ooievaars en witte reigers tegen, hartstikke leuk. We zeiden tegen elkaar dat we misschien ons rally avontuur maar moesten staken en voortaan maar beter naar een vogelaarcursus konden gaan, omdat we dat wellicht beter zouden volbrengen.

Weer bij restaurant de Lingehoeve aangekomen, bleken we bijna een half uur te vroeg te zijn. We hadden maar acht letters en waren er dus van overtuigd dat we er niets van hadden gebakken.
Uiteindelijk bleek dat het ook maar acht goede letters waren en twee “fout” letters. Een foute letter betekende 20 strafpunten en een minuut tijdsoverschrijding, zowel te vroeg als te laat, leverde 1 strafpunt op. We hebben dus weer het één en ander geleerd; een nieuw systeem, dat het ook mogelijk is dat er weinig bordjes staan en dat je ook niet te vroeg moet finishen.
Het was een hele opluchting dat we het dus helemaal niet zo verkeerd hadden gedaan, we blijven dus nog maar even lid.

Sylvia Cats

De 5de van Fred

Donderdag 17 september werden we om 10.00 uur bij de 3 Zussen in Meteren verwacht, dit ligt midden in de Betuwe bijna aan de A15, een super locatie. Het was de eerste keer na de zomerstop, leuk om elkaar na twee maanden weer te ontmoeten, we hadden er allemaal veel zin in. De route werd door, de voor ons inmiddels bekende, Fred Hak uitgezet.

Er was in eerste instantie nogal wat verwarring over het aantal deelnemers, niet iedereen meldt zich nog aan via de website. Er was een navigator zonder bestuurder gekomen, dat kwam nu heel goed uit omdat er twee nieuwe dames waren die nog geen ervaring hadden en zodoende kon ze hen de kneepjes van het vak bijbrengen.

Fred had deze keer weer hele leuke trucjes bedacht, zo was één van de twee kaarten een oude Russische stafkaart 1:100.000. Zodoende was het lastig oriënteren en heel veel meten. De tweede kaart was beter te lezen en ook op de meestal gebruikte schaal van 1:50.000.

Na de lunch was het tijd voor het bekend maken van de uitslagen;

  1. Yvonne Koster en Maresa Huijsman
  2. Irene Blauwkuip en Mariëlle Vehmeijer
  3. Mieke de Jong en Yvonne de Ruig, Henriëtte Verkade
  4. Suzanne Belger en Ineke Jonas
  5. Elisabeth Middelkoop en Sylvia Cats
  6. Sonja Verloop en Nicolette Varenkamp

Namens alle aanwezige dames wil ik Fred bijdeze nogmaals bedanken voor de mooie rit.

Tot volgende maand, vergeet niet aan te melden op de website.
Sylvia Cats

 

Jubileumrit Vrouw & Auto 25 jaar

Op woensdag 17 juni begon het jubileum-evenement van Vrouw & Auto al in Blaricum. Ineke en Susanne kwamen vanwege de files wat later, maar dat leverde nu nog geen strafpunten op. De sfeer zat er direct al goed in, ook al begonnen we gewoon met een cranberrysapje. De rit naar Mooi Rivier verliep voorspoedig, dankzij de gekozen route via de polder.

In Dalfsen konden we eindelijk een wijntje drinken en daarna gingen we aan tafel met Sylvia en Elisabeth, die al eerder waren aangekomen. Het diner bij Mooi-Rivier, geserveerd door stagiaire Maarten, was super! Het was de avond van de sapjes, druivensap, bramensap en zelfs pruimensap. Hilariteit alom.

We wilden niet te veel alcohol drinken, immers de volgende dag moesten we de jubileumrit rijden.
Toen we de volgende morgen uit het raam keken, keek een konijntje ons vrolijk aan, dat is lekker wakker worden. Na het ontbijt druppelden zo tegen 11 uur alle andere dames binnen, eigenlijk buiten, want omdat de zon zich af en toe liet zien was het heerlijk toeven op het terras aan de mooie rivier de Vecht. Sylvia heette iedereen welkom en een speciaal welkom voor Miep Benard (mede-oprichter) en Hansje vd Broek, de uitzetter van het evenement. We werden door het bestuur verrast met een koningsblauwe sjaal met het nieuwe logo Vrouw & Auto geborduurd in fel oranje. Dat kleurde fantastisch op de foto’s.

Na een korte uitleg van Hansje, de groepsfoto en de lunch, konden de eerste deelnemers van start. We begonnen met een blinde lijn. Veel dames hadden nog nooit een blinde lijn gereden, dat gaf extra spanning. Goed meten (schaal 1:50:000) en goed bijhouden waar je bent, dan kwam je niet in de problemen. Het eerste bordje was een A en dan ga je vrolijk verder. Daarna de C, de B en de E en toen kwamen we bij Hankate. We twijfelden, of we links of rechts van het kanaal moesten rijden. Eerst maar links proberen, dat reed best goed volgens de lijn, en dan de fliebel rechts, dat was een behoorlijke kuil maar mijn bestuurster Karen durfde daar wel doorheen en dan gelijk links en weer links over de brug, maar er stond toch echt geen controle. Toen weer terug, aan de andere kant van het kanaal gekeken, maar dat liep dood, dus de eerste keuze was goed, jammer dat de controle omgevallen was!

Het tweede systeem was “pijlen kortste route”. Goed kijken waar de voet van de pijl begon, anders miste je gelijk al de F en daarna de G. Pijl 3 niet tegengesteld rijden dus 2 x langs de G. Na pijl 11 hadden we een theepauze in Restaurant Spoolder in Luttenberg. Het afsluitende stempel gemist, maar nog tijd over, dus eerst terug en toen vonden we de controle op de hoek.

Na de pauze verder met pijlen kortste route tot en met pijl 19. Toen punten kortste route en op weg naar punt 5 door het industrieterrein van Dalfsen, om nog even te zwaaien naar Classic Job, (v/h Classic Jaap, de man van Hansje vd Broek). Bij Welsum nog even door het bos, zodat we voor de finish nog even konden plassen.... Wat een leuke rit, nog leuker toen we hoorden dat Karen en ik 1e stonden na dag 1 met 0 fout. De voorsprong was minimaal, want Elly en Inez, maar ook Susanne en Ineke hadden geen fouten, alleen iets meer tijdstraf. Maresa en Yvonne stonden 4e na de 1e dag met 1 gemiste controle. We waren erg vrolijk en gaven Hansje een dik verdiend compliment. Hansje zei waarschuwend, dat we daar morgen vast anders over zouden denken....

Nog voor het diner werd de nieuwe website, www.vrouwenauto.eu, gebouwd door Peter Leenders, uitgebreid bekeken en uitgelegd. Peter kreeg een luid applaus, maar dat zal hij niet gehoord hebben, omdat hij er helaas niet bij kon zijn. Het diner daarna was voortreffelijk!

De volgende morgen na het ontbijt, gingen we vol goede moed van start. Hansje had vooraf nog een toelichting gegeven op de systemen. “Kompasroos” en “Visgraat” zijn niet de gemakkelijkste systemen. Maresa legde uit met lepeltjes en koekjes hoe je een visgraat moet rijden.

De Kompasroos bleek in de praktijk helemaal niet zo eenvoudig te rijden. Pas als de neus van de auto op de weg stond, ontdekten we vaak dat we toch de verkeerde kant hadden gekozen. Maar de echte problemen begonnen pas, toen we de visgraat gingen rijden. Op de toelichting stond dat de visgraat niet over onverharde wegen gaat en dat opritten niet worden weergegeven.

We kwamen er op een gegeven moment, na meerdere keren terugrijden, en weer opnieuw beginnen, echt niet meer uit. We zagen vele andere dames ook daar stagneren. Later bleek dat, wat wij voor een oprit aanzagen, er stond toch een brievenbus (?), Hansje voor een weg aanzag. We hebben de visgraat moeten laten voor wat het was en hebben de weg gezocht naar het einde van de visgraat, via een meegeleverd kaartje naar punt A, ook nog lastig zonder verdere aanknopingspunten zoals plaats- of straatnamen. Toen we daar uiteindelijk met Maresa en Yvonne aankwamen, konden we beginnen aan “pijlen-kortste-route” door o.a. de Gemeenten Staphorst en Zwartsluis. Wat een mooie streek!

Op het prachtige Landgoed De Oldenhof werden we welkom geheten door de broers Blokland. Arno Blokland, vriend van (kasteelvrouwe)Elly, zit in de Stichting die dit Landgoed beheert. Na de lunch kregen we een mooi verhaal o.a. hoe Koningin Wilhelmina, láááááááááng geleden haar eerste autoritje van Paleis Het Loo naar Vollenhove de “Oldenhof’ maakte.

Na de lunch vertrokken we via een ingetekende lijn door het prachtige Blokzijl richting Giethoorn.
Vanaf Giethoorn reden we “pijlen-kortste-route”. Van pijl 1 naar 2 gingen wij eerst over een deel van de pijl om dan bovenlangs naar de voet van de pijl te gaan. Helaas geen controle.... daar werden wij niet vrolijk van..... We zagen Susanne en Ineke de weg nog eens ingaan, waarschijnlijk om te kijken of er echt geen controle stond. Wel kwamen we onderweg grote fel oranje bordjes van een collega uitzetter tegen. Die hebben we gelukkig niet opgeschreven. Later bleek dat, op de één na kortste weg de (naar ons idee fout)controle W stond. Van pijl 7 naar 8 was ook nog lastig, ofwel bovenlangs 2x langs de A of onderlangs met de controle E. Wij hadden 2x een verkeersbord “Verboden voor Voertuigen” gezien, bij de eerste stond “na 300 meter” en bij de 2e niet, dus wij gingen bij ‘t 2e bord terug. Een aantal meiden reden daar door, omdat zij 2 x gelezen hadden dat dit pas gold “na 300 meter”.... Moeilijk hoor.

Ik dacht aan de voorspellende woorden van Hansje.... maar gelukkig was de rit naar “Mooi Rivier” verder weer heel goed te doen. Bij de finish kregen we een lekker drankje en heerlijke bittergarnituur, waardoor we direct weer positief gestemd waren. Prima verzorgd aldaar en wederom dank aan Hansje voor de mooi uitgezette routes!

Toen volgde de prijsuitreiking. Elly, die de eerste dag voor Inez had genavigeerd en de 2e dag voor Miep ging met de felbegeerde wisselbeker naar huis! Wat een prestatie! Zeker ook voor Miep; met haar leeftijd van boven de 80 bewijst ze, dat je op oudere leeftijd nog mee kunt doen aan deze sport.
Met een gelijke stand gingen er twee 2e prijzen uit, voor equipe Maresa en Yvonne en voor equipe Karen en Mieke. De 3e prijs ging naar Shirin en Yvonne. Bloemen gingen naar Miep, die al 25 jaar lid is en naar Elly met hartelijke dank voor het organisatiewerk. Met een groot applaus voor de uitzetter Hansje vd Broek werd het evenement beëindigd.

Later ontvingen we via de mail de uitleg van de rit (zodat we van onze fouten kunnen leren) en een correctie op de prijsuitreiking. Al met al, een evenement om nooit te vergeten en zeker voor herhaling vatbaar!

Mieke van Bueren