2019-5 Gassen tussen de kassen

Het is ze weer gelukt.

De organisatie van deze rit, heeft een prachtige locatie geregeld in Den Haag, Kasserie Ock. Bij aankomst bedenk je meteen, hier gaan we nog een keer heen. Een sfeervolle locatie.

Vandaag, 16 mei 2019 gaan we rally rijden met Auto & Vrouw.

Marilène Dubois professioneel fotograaf en docent maar vooral fanatiek rally rijder, is de uitzetter, samen met haar zus Carine Dubois van rallybureau RCD, die ook navigatiecursussen geeft. We zijn dit keer met 8 equipes, de afwezigen rijden o.a. de tulpenrally.

Goed geoutilleerd gaan we en route.

De twee zwarte stippen op de kaart geven duidelijk aan waar te beginnen. Het vertrek is een makkie. Het instinkertje van een parkeerterrein oprijden en een letter scoren hebben we onder de knie.

Dat is een mooi begin en mijn navigator geeft vrolijk de aanwijzingen. We genieten van de mooie omgeving. Totdat we niet meer weten waar we zijn. En wat doe je dan? Wat ging er verkeerd?

Terug gaan naar de laatste letter? Is dat de oplossing? Het is dan wel sneu voor ons dat de organisatie de letters al heeft verwijderd en je hierdoor automatisch in de categorie poedelprijs valt.

Enfin we rijden op hele kleine landweggetjes, we zien de aangebrachte doorgetrokken lijn op de kaart, we rijden twee keer op de pijl en noteren twee letters. Ja ja we hebben de organisatie ingehaald.

 We rijden op weggetjes  tussen de kassen, strak langs het water en komen op plekjes waar je normaal gesproken niet komt. We hebben weer veel gezien en geleerd.

De lunch was voortreffelijk, het apart betalen wederom een item. Ook hier nam het bestuur de leiding en regelde het zo dat we allemaal achteraf bij Els kunnen afrekenen.

Volgende keer zien we elkaar in Lochem, een duplo rit met mogelijk een overnachting vooraf. Ik ga dan veel informatie inwinnen. O.a. Hoe lees ik de kaart zonder te draaien, links en rechts, als ik de weg kwijt ben wat te doen, en wat zijn nog meer mogelijkheden met de tripmaster.

Waarschijnlijk kunnen de winnaars Hiltje van Blaricum en Madeleine Sanders van deze rit mij helpen met de antwoorden. En ook de tweede prijs winnaars Henriëtte Verkade en Ilona Reinke gaan we bevragen.

De poedelprijs winnaars hadden  mazzel. Dit  keer geen geslurp, maar wijn uit de wijnkelder van één van de bestuursleden. En  “die was super”.

Fredie Blankestijn

2019-4 Langs de Linge

“Langs de Linge”

18 April 2019 om 10.00 uur werden we verwacht op Marienwaerdt. Een prachtige locatie, met een geheel nieuwe serre. Dat viel op. Want voor ons was dit de tweede keer Marienwaerdt. De zon schijnt en het humeur is ok. Wat kan ons gebeuren.

Dit keer was ik als een van de eerste aanwezig. Als navigator had ik me goed voorbereid. Maar ter aanvulling kreeg ik nog extra informatie van een van de mede rally rijders. Kijk en dat is zo leuk in deze club. Iedereen wil natuurlijk winnen maar niet ten koste van alles. Vooraf helpen we elkaar, we informeren en geven tips door.

Uitzetter Nico Slappendel vertelde bij de inleiding precies waar de start was. We kregen twee kaarten om het ons makkelijk te maken!!

Nico vertelde dat er veel overeenkomsten met het Tulpenralley reglement was!!

Tulpenralley reglement?: En dan begint bij mij het angstzweet zich te ontwikkelen. Wij hebben namelijk nog nooit de Tulpenralley gereden. Dat gaat op invitatie. En, als je zoals wij, regelmatig met de poedelprijs thuiskomt, is daar niet veel animo voor.

Enfin, de duidelijke uitleg van Nico deed de rust weer terugkeren.

Alvorens te starten eerst een klein testje: twee keer een rondje rijden en elk rondje exact dezelfde tijd. Met de timer voor mijn neus, en een geweldige chauffeur zou dit een makkie moeten zijn. Links, links, en rechts, rechts.
Geen koeien op de weg, maar wel fiets-toeristen die op hun gemak hun fiets in orde maakten en de weg blokkeerden. Dus hadden wij 7 seconden verschil.

De start: met de duidelijke uitleg van Nico, aanwijzingen en de gemaakte voorbereidingen, de twee kaarten aan elkaar geplakt, de tripmaster aan en de route uitgestippeld en gemarkeerd. [niet met een stift ingetekend maar met > [haakjes]] gingen we op pad.

Maar…. na tien minuten rijden waren we nog niet op de juiste weg. Dan heb ik het als navigator moeilijk. Hoe kan dit met alle informatie nou niet goed gaan?

We hebben de kaart gedraaid, [dat moet je juist niet doen hebben wij geleerd] maar toch, uitgestapt, terug gereden en weer helemaal opnieuw begonnen.

Toen ging het goed. Hoewel: Wij hebben geen andere rallyrijders gezien, 15 letters gemist, Mac Donalds links laten liggen en borden met de tekst “overstekende obers” genegeerd. Wij waren dit keer wel binnen de tijd binnen.

Mieke en Karen hebben het nog beter gedaan want zij waren nummer één en Ilona en Henriëtte nummer twee. De poedelprijs ging naar Stella en Nelleke.

Nico vertelde me na afloop dat je voor rally rijden een aantal talenten nodig hebt. Zo moet je richtingsgevoel hebben en snel situaties kunnen overzien. De bestuurder moet een goed stel oren hebben en de navigator een heilig vertrouwen in de bestuurder.

De eerste twee talenten kunnen wij door regelmatig te oefenen nog verder ontwikkelen, de laatste twee zijn bij ons (Joke Hamminga en Fredie Blankestijn] van nature aanwezig.

Bij thuiskomst stonden de wijnglazen klaar. Helaas deze keer moest manlief een flesje wijn uit de kelder halen want ik kwam voor de verandering met lege handen thuis.

Fredie Blankestijn

2019-3 Lente in maart

Vol goede moed weer op pad naar Woudenberg.

Joan heeft het eerste gedeelte van de rit uitgestippeld (letterlijk).

Hier zullen we misschien letters vinden. Over kleine zandweggetjes, langs water met als obstakel een grote vrachtwagen, waar we niet langs kunnen, dan door bossen punten benaderen? Nou gewoon uit de auto en zoeken achter de bomen, waar overigens niets hangt.....

Dit gebeurt driemaal, auto’s rijden op en neer en draaien meermaals, wel koddig om te zien.

Dan gas erop en naar het volgende deel.

Even stoppen om de barricades goed te bekijken en dan in een wirwar aan straten de letters oppakken, sommige twee keer. Dit is een pittig stukje puzzel ook omdat de straatjes zo klein zijn dat zelfs een vergrootglas niet lijkt te vergroten.

Bij Maarn rijden we de kaart uit en krijgen de route met moeite weer onder controle. De tijdsoverschrijding is zo groot dat we doorrijden naar de finish, jammer want we missen hierdoor 3 letters.

Via Woudenberg, Leusden, Amersfoort, Soesterberg, Huis ter Heide, Bosch en Duin, Den Dolder, Zeist, Austerlitz , Maarn en Woudenberg zijn we weer terug bij de finish waar Joan ons nog even laat raden hoeveel rally-bijbels ze heeft verkocht. Het zijn er 3042 en Suzanne zit er het dichtste bij.

Joan je hebt ons weer een prachtig stukje Nederland laten zien. Dank je voor deze geraffineerd in elkaar gezette rally!!

Madeleine Sanders

2019-2 Tour du Lac

Donderdag 21 februari 2019 hebben we met Vrouw & Auto de “Tour du Lac” gereden, uitgezet door Fred Hak. Niet langs Franse slingerweggetjes, maar over dijkjes en langs heel veel water in het Groene Hart van ons eigen land. Al dat water bij elkaar vormt een flink meer en de weg er omheen vinden was een hele toer. Zou Fred het zo bedoeld hebben?

Enfin, drie manieren om de punten aan te rijden, naar blauw de kortste route, naar rood de 1 na kortste route en naar groen vrije route.
Punt 1 (groen) dat leek net het startpunt maar lag er toch zo’n 100 meter naast, dus eerst een rondje op het parkeerterrein om de T op te pakken. Dan naar punt 2 (rood) 2x de rotonde leverde OO op. Over de N209 naar Zoetermeer voor het groene punt 3. Dat was flink zoeken. Op de kaart een open gebied, in werkelijkheid een industrieterrein met flink wat nieuwe wegen en de Betuwelijn. Wat op de kaart de makkelijkste route leek stuitte op een verbodsbord. Achterop dit bord stond de letter E, voor degenen die wel van de juiste kant kwamen.
Dan de kortste weg over pijl 4 (let op het haakje aan het begin van de pijl) en 5.
Op weg naar 6 is groen, dus geen controles noteren! U is fout.
Van 8 naar 9 weer de 1 na kortste route nemen en dat is onderlangs de Geer en Kleine Blankaardpolder (weet je gelijk waar die ligt). Punt 10 door Stompwijk, 11 op een parkeerterrein, 12 doorgaande route naar vrije punt 13. Even het doodlopende weggetje inrijden naar sportvelden en het parkeerterrein ronden voor de W.
Van 14 de 1 na kortste naar 15, het weggetje achter het benzinestation Y nemen. Op punt 15 stond niets maar vandaar uit de kortste weg naar 16 een F. Vrije punt 17 was ook even zoeken, Op de kaart een open stuk, maar nu in ontwikkeling zullen we maar zeggen. De weg zoals op de kaart was er niet meer dus even doorrijden en vanaf de andere kant nog eens meten. Dat kwam op een bouwterrein uit. De letter stond tegen het hek waar de bouwvakkerbusjes geparkeerd stonden. Meten is weten! Volgende keer uitstappen!
Dan weer zo’n fijn industrieterreintje waarvan de naam door de wegen staat geschreven, Fred is er dol op. Maar wat is nu de 1 na kortste weg? Net onder de pijl dus via de I kom je halverwege op pijl P. Dan de pijl rijden en dan nog een keer het hele vierkantje omdat dit de 1 na kortste weg is naar 20, dus IPPPG.
Op naar het volgende industrieterrein daar even de kortste weg zoeken langs R en N en de 1 na kortste naar 23 die onder het spoor stond; een rood bordje met S op een rood dwangpijlen bord, lastig te zien.
En dan snel door naar de finish. De 1 na kortste weg zou weer de rotonde zijn, maar die werd geneutraliseerd omdat er rechts boven in het door Fred op de kaart aangebrachte kruis nog een “escape” zat die hij over het oog had gezien en Mieke wel zag. Het laatste punt was dan weer hetzelfde als punt 1, dus nog een T.
Mieke en Sylvia 0 strafpunten! Knap hoor, gefeliciteerd.
Fred bedankt voor de leuke rit, de 11x dat je ons op pad stuurde.

Hiltje van Blaricum

2019-1 Nieuwjaarsrit

Donderdag 17 januari werden we bij Aaltje aan de Linie in Woudenberg verwacht voor de Nieuwjaarsbijeenkomst en onze Algemene Leden Vergadering van V&A. Er waren 27 aanmeldingen, een mooi aantal. Deze locatie was heel bijzonder, we waren op een boerenbedrijf en zaten in een mooie moderne vergaderzaal met een glazen wand, waardoor je zo de prachtige koeien kon zien liggen/staan in hun gedeelte van de boerderij.

Na de koffie begonnen we met de vergadering. De agenda werd doorlopen, de kascommissie verleende Els Winninghoff decharge. De financiële bijlagen zagen er zeer professioneel uit. Alle dames van het bestuur werden met een bos bloemen verrast voor hun inzet voor de club. Conform rooster traden af, Sylvia Cats, Elisabeth Middelkoop, Henriëtte Verkade en Ilona Reinke. Sylvia, Henriëtte en Ilona stelden zich herkiesbaar, Elisabeth niet. De twee volgende kandidaten hadden zich beschikbaar gesteld voor de functie van vice-voorzitter voor Vrouw & Auto; Stella van Dijk en Madeleine Sanders. Vanwege dit luxe probleem moest er gestemd worden. Beide dames hebben zich eerst voorgesteld en toegelicht waarom zij geschikt zijn om deze functie uit te voeren. De uitslag was heel spannend, slechts met één punt verschil werd er gekozen voor Madeleine. Dames, bedankt voor jullie aanmelding. Hoewel Stella niet gekozen is, kunnen we toch een beroep op haar doen om enkele hand- en spandiensten voor ons clubje te doen. Elisabeth werd bedankt voor haar jarenlange inzet en ontving een mooie plant voor in de tuin. Henriëtte en Ilona hadden een nieuwe sportprijs ingesteld, na iedere rit werd er een extra behendigheidsproef gedaan of vraag gesteld door de uitzetter. Het totaal aantal punten werd iedere rit door het aantal deelnemers gedeeld, opgeteld, vermenigvuldigd, afgetrokken, afijn een bijzondere constructie waarbij deze keer Hiltje van Blaricum en Madeleine Sanders als winnaar uit de bus kwamen. Gefeliciteerd dames!!!
Na een heerlijke lunch was het de beurt aan Jaap Jongman die voor ons een droogrit in elkaar had gezet. Na afloop werd op een beamer uitgelegd hoe de route werkelijk gereden had moeten worden met een toelichting waarom. Het leverde de nodige discussies op, Jaap kwam bijna niet boven het gekakel (toepasselijk op een boerderij) uit. Ik denk dat de meesten van ons toch weer wat leerpuntjes hebben opgestoken. Dank je wel Jaap.

Sylvia Cats

2018-11 Vuur aan de schenen

We worden welkom geheten in Restaurant/Theetuin Oud Vuren op de Waaldijk 70 in Vuren met koffie of thee en heerlijke appeltaart , voor de liefhebbers met slagroom. Een goed begin.

De uitzetters waren Carine Smith-Dubois en Marilène Dubois van RCD-Rally’s. 
We rijden een punten kortste route en horen dat de ideale rijtijd 120 minuten is. Dat wordt bij lange na NIET gehaald, maar we hebben onderweg genoten. Het was zo’n mooie route. Als je meer tijd zou hebben gehad, had je graag wat foto’s gemaakt. We hadden namelijk ook weer schitterend weer, zoals gewoonlijk. De Waal lag er prachtig bij.

In het begin was het lekker doorrijden, maar in Broekse Sluis en later in Acquoy en Gellicum kwamen de auto’s van Vrouw en Auto Stella en mij van voor en achteren tegemoet. Soms passeerden ze ons of wij hen en we keken vragend naar elkaar. Dat was verwarrend, maar het klopte. Zo vond je namelijk de letters in de goede volgorde, vooral goed opletten op de brievenbus bij een woonhuis. Onderlangs en boven langs, water, kerk en daardoor 3 keer de letter W. Grappig.

En dan gelukkig weer wat makkelijkere stukken van 12 naar 13, weer over de voorrangsweg (en daar kwam je, als je niet goed was gereden een foute letter Z tegen). In het plaatsje Tuil weer een fopletter Y, rondje rijden, dan 2 keer de I, door de appelboomgaard en weer een letter, en daarna keren. Hup hup, de tijd dringt. Van 22 (in Herwijnen) naar 23, op de kortste manier langs het water, weer langs een kerk. En had je dan een (fopletter) L ingevuld, dan had je niet de kortste weg …….

Daarna vrij gemakkelijk terug naar het restaurant waar we een heerlijke boerenlunch kregen voorgeschoteld. En toen de uitslag bekend werd gemaakt bleek dat niemand sip naar huis hoefde want we kregen allemaal een zakje met, hoe toepasselijk, vanwege bijna Sinterklaas, gevulde autootjes.Madeleine en Hiltje kregen de eerste prijs, Maresa en Sylvia werden 2e en Susanne en Ineke 3e.

Stella en ik werden zesde en zoals van tevoren afgesproken moesten wij daarom het verslag schrijven.

Hartelijk dank bestuur en Carine en Marilène voor deze schitterende rit en alle lekkers.

Stella van Dijk en Nelleke van Seijst.

2018-10 Stoomafblaas rally

Deze keer Stoomafblazen in Gelderland.

We verzamelen bij het gezellige Huize Bloem in Lieren, het zou zo maar ons clubhuis kunnen zijn. Onze uitzetter van vandaag Jaap Jongman komt hier vandaan en had voor ons een prachtige rit uitgezet in de omgeving.

In en om Lieren werd flink aan de weg gewerkt wat al gelijk een aantal natuurlijke blokkades opleverde die omzeilt moesten worden. Het beoogde begin bij het Stoomtrein museum werd dus letterlijk afgeblazen. Maar als je uit dat lastige begin de eerste pijl goed aanreed werd je al snel beloond met een mooie duidelijke grote oranje A. Dankjewel Jaap, voor ons alsjeblieft geen kleine roze bordjes meer.

Het systeem van pijlen kortste route en de blokkades in de pijlen leverde een aantal leuke situaties op, met een beetje logisch nadenken was het goed te doen.

Meer moeite hadden we met pijl waar we een bord met verboden inrijden over het hoofd zagen en dus eigenlijk een stukje pijl hadden moeten overslaan die we op een omrijdconstructie konden ophalen. De F gemist en een tweede keer langs de Q.

Daarna ging het weer vlotjes, de voorgenomen route werd nog éénmaal gewijzigd en voelde gelijk als de juiste toen we de stempel tegenkwamen.

Altijd goed blijven opletten dus en zoeken naar de kortste route. Deze laatste opmerking was ik zelf even vergeten bij het aanrijden van de laatste pijl. Daar lag geen weg onder, dus “doorrijden naar de eerste samenkomst van wegen en vandaaruit de kortste weg naar een samenkomst van wegen achter die niet bestaande weg”. Helaas beetje dom, want dat punt waar we niet linksaf konden was al een samenkomst van wegen, je hoefde niet door te rijden, je kon daar namelijk ook nog rechtsaf en daar stond de B want die route was korter! Ach ja, beetje te kort door de bocht gegaan.

Nadat alle dames Huize Bloem weer hadden gevonden, hebben we gezellig aan een gedekte tafel buiten geluncht.

De uitslag bracht een aantal ex aequo’s zowel bij de eerste drie als de laatste twee dus wij boften met ons flesje wijn. De nieuwe damesequipe eindigde knap in de middelmoot en Fredie was zo lief haar aanmoedigingsfles aan Jaap te geven als dank voor de mooie rit.

Tot de volgende keer!

Hiltje van Blaricum

2018-9 Zoek de grens bij de Nieuwkoopse Plassen

De zon schijnt al als ik vroeg van huis wegga en neem daarom de Saab maar mee, dan kunnen we strakjes open rijden!
Hier en daar wat file onderweg, en dat gold voor meerderen hoorde ik wel, maar ik ben precies om 10 uur ter plaatse.
Buiten staan al een aantal deelneemster lekker te praten als ik aan kom rijden bij restaurant Reeuwijksehout. Het blijkt dat je bij het restaurant pas om 10u binnen mag, dus eigenliljk was de file zo erg nog niet ;-) .
Op naar de koffie en een lekker gebakje.

Na een korte uitleg van Nico over de bruggen onderweg (foto’s), knelpunten in de grensbenaderings route en de nieuwe kleur van de letteraanduidings bordjes, Oranje ipv Roze,  gaan we op pad.

Op de parkeerplaats zetten Ingrid en ik vast een stuk van de route uit en gaan op pad. Grensbenadering gaat altijd om de details en natuurlijk zijn openbare parkeerterreinen de uitgelezen plek om controles te plaatsen. Dus, meteen bij het wegrijden het volgende parkeerterrein meegenomen en een controle gevonden.  Maar zoals we altijd bij de start wat minder opletten, zeggen we nog tegen elkaar dat we niet de snelweg op moeten rijden. Jajaj, Ingrid zegt, eerste rechts, en ik rij dus zó de snelweg op, dom dom!
Eerste de beste afslag maar weer omgekeerd en de route weer opgepakt.

We komen langs prachtige smalle wegjes tussen de slootjes (let op al die tegenliggers), ophaalbruggen, dijkjes en dit in combinatie met de zon en warm weer, dus helemaal geweldig!
In Nieuwerbrug een brug met tol, we waren van tevoren gewaarschuwd door Nico en hebben allemaal onze 50 cent betaald! Maar was dat nou echt nodig?

Weg vervolgen en blijven opletten dat je de bruggen niet vergeet op te schrijven! We hadden er al eentje gemist, maar konden die mooi aan het einde nog invullen 😁 . Toch fijn dat alle bruggen genummerd waren Nico! Misschien volgende keer niet doen, dan is er meer concurrentie mogelijk!

En dan op het einde van de rit, nog een ere rondje over het naastgelegen parkeerterrein en alsnog de letter P missen. Wel triest hoor!

Met 20 minuten straftijd, te laat binnen, hadden we verwacht bij de laatsten te eindigen. Maar tot onze grote verbazing winnen we deze rit!

Hartelijk dank Nico Slappendel voor de geweldig mooie rit, we hebben genoten van de omgeving!
groetjes,
Ingrid en Shirin


2018-6 Duplorit in Uden

Aangezien mijn buddy Karen Francois niet kon rijden, moest ik op zoek naar een ander rallymaatje. Gelukkig was Maresa Huijsman in de gelegenheid om voor mij te rijden. Woensdag einde van de middag kwam Maresa me met de cabrio ophalen en ze bracht ook de zon mee. Wat een luxe. We bereikten zonder al te veel files ons hotel Van der Valk in Uden, waar ook vele andere vrouwen na een middag vullend programma zouden verzamelen. Ilona Reinke en Henriette Verkade hadden een lunch en rondleiding door kasteel Heeswijk geregeld en een bezoek aan de Kilsdonkse Molen.

Helaas was door een foutje van booking.com ondanks betaling en reservering geen kamer voor ons vrij. Met 1000 x excuses en het geld retour verlieten Maresa en ik hotel Van der Valk. Er was nog een mooie kamer in het ernaast gelegen zorghotel Udenduyn voor veel minder euro, beschikbare zorg en hulpmiddelen, waaronder een duofiets. Deze toch maar niet gebruikt maar de lol zat er gelijk goed in. Die avond met de andere dames heerlijk gegeten bij restaurant Cusco op het terras. Een aanrader en nu snappen we ook waarom Brabantse nachten zo lang zijn.

Voorzitter Sylvia Cats heette donderdagmorgen een ieder welkom aan de start op 21 juni in Uden, in het bijzonder ook aan oudleden Juul Seijlhouwer en Nadia de Graaf. Uitzetter Peter Leenders kreeg het woord en vertelde, dat we die dag 4 trajecten moesten rijden, 2 in de morgen van totaal plm 80 km en 2 in de middag van totaal 80 km, met systemen pijlen/punten kortste route en ingetekende lijn met barricades, wegen in 1 richting. Helaas voor hem had hij ook de nodige wijzigingen (kruisjes) op de kaart moeten doorvoeren i.v.m. wegwerkzaamheden.

Zonder tijdsnotering verdwenen de 9 auto's met hun kaarten het Brabantse land in, zoekend naar de juiste routes en vooral naar de controles op de honderden bomen. Op weg naar punt 2 was er twijfel over een open of dichte bermlijn. Toch maar onderlangs naar pijl 3. Het maakte niet uit, er was geen controleletter. Wel op weg naar de pijl 3 een H gevonden. Als je het voetje niet goed gezien had miste je die H. Ook daarna daar niet tegengesteld rijden want dan mis je weer een letter. Na pijl 5 was er een situatie van gelijke wegen links (bovenlangs) of rechtsom (onderlangs). Het reglement zegt, dat we dan tegen de wijzers van de klok moeten rijden. Dat moet je natuurlijk wel op dat moment bedenken. Dus in eerste instantie bovenlangs met de klok meegereden, geen controle en later toch nog heel "even" teruggekeerd, maar ook onderlangs geen controle. We verloren hier veel tijd, maar tijd speelt bij Vrouw en Auto geen rol. Achter de boom na pijl 5 wel of niet de N noteren? Nee dus, want de bocht is rond op de kaart. Bij de molen misten wij de langsrijder M van Molen en/of Maresa en/of Mieke. De prachtige molen heeft ons vast afgeleid, of de zon op de gele controles, waardoor ze niet altijd opvielen. Naar Punt 9 en 10 heel goed opletten, want het weggetje naar punt 9 kun je niet in, dus iets verder, maar dan wel gelijk naar oorspronkelijk geplande weg navigeren dus 2 x de P noteren. Op de volgende pagina kregen we ingetekende lijn met barricades. Peter had echt hele mooie constructies bedacht, een lijn dwars door het weiland, wat natuurlijk niet kon en dus ophalen, zodat je zo weinig mogelijk van de ingetekende lijn mist. Jammer voor degenen die bij punt 5 de mooie ophaalroute vonden, maar dat het niet beloond werd omdat de geplande controleletter U weg was. Maar ook leuk, daar waar je rechtsaf de N weg op wilde, dat niet mocht vanwege een verkeersverbodsbord, dus ook daar was het motto "doorrijden en ophalen".

De lunch was in herberg de Brabantse kluis in een mooie landelijke locatie, heel gezellig en ook lekker zo te smullen tussen de koeien en de zusters van klooster Heilig Bloed. Tijdens de pauze kregen we per equipe de opdracht zo snel mogelijk een lego-autootje in elkaar te zetten. Dit is voor een aparte prijs. We hoorden later, dat Juul en Nadia het snelste waren.

Na de lunch werd, vanwege tijdgebrek, in traject 3 behoorlijk het mes gezet en konden we bijna gelijk met traject 4 beginnen. Ook nu weer een prachtige route, door hetzelfde gebied, met veelal dezelfde controles als we die morgen hadden gezien. Maar wel met nieuwe foefjes. Soms wist Maresa de letter al, nog voor we de controle passeerden.

Jammer dat ik zo dom was de 2 controles A en G van traject 3 niet op het echte fomulier te noteren.... oef... In Erp zagen wij wel de snelheidscontrole, als ook de dichte bermlijn, maar toch ook controles gemist. In de middag daardoor 5 gemiste controles. In het ochtendtraject 3 gemist. Het bleek voldoende voor de 1e prijs. Maresa en ik konden de wisselbeker voor 1 jaar in ontvangst nemen en ieder een fles la Tulipe en de taak dit verslag te schrijven.

Maresa heeft prima gereden (waarvoor nogmaals dank) en voor de navigatrices in spé, kan ik haar zeker aanbevelen. Dus als je eens een rit van Vrouw en auto mee wilt doen en je hebt geen bestuurster, kun je haar vragen, eventueel via het bestuur.

Peter kreeg luid applaus voor de mooie rit en we zongen voor de jarige Henriette Verkade. Zij trakteerde op gebak of bittergarnituur en de vereniging betaalde de drankjes. Het was nog lang onrustig in de bar van Van der Valk in Uden.

Hartelijke rally groet,

Mieke van Bueren-Fokker

2018-5 Bollenroute 17 mei

Mijn rally-maatje, Joke , was dit keer verhinderd, en door de oplettendheid van een van de bestuursleden werd ik dit keer aan Ria gekoppeld. Ria Kolkman-Meijer als ex restauranthouder en ik als hobbyhok, dat wordt een bijzondere plezierige rit. Aan gesprekstof geen gebrek zou ik zo zeggen.

Bijzondere bijkomstigheid: Ria komt uit Beinsdorp, verdwalen is dus geen optie.

Op tijd vanuit Bilthoven vertrokken, ik was navigator en kon daarom met anderen meerijden. Nu moet je een gegeven paard nooit in de bek kijken, maar als je met een ervaren rallyrijdster meerijdt, ga je er van uit, dat je snel en adequaat op de plek van bestemming komt.

Doordat er een te vroege afslag werd genomen, heb ik, om alvast in de stemming te komen, een mini rally op het terrein van Schiphol meegereden. Zeer aanbevelenswaardig. En mede door de ervaren bestuurster waren we toch nog ruim op tijd op plaats van bestemming.

De vorige keer had ik geleerd: Als je aan komt rijden kijk goed om je heen, bepaal je positie, bekijk verkeersborden etc. etc. . En juist toen ik me goed aan het oriënteren was, werd ik gebeld door een bestuurslid! Of we de auto achter op het terrein wilden parkeren, dan was het minder ver lopen naar het restaurant.
Was dit een afleiding manoeuvre… of bijzonder attent. Ik hou het op het laatste.

Op de leuke locatie Como&Co, een restaurant aan het meer, stoer ingericht, kregen we extra uitleg van Marilène Dubois. Marilène is professioneel freelance fotograaf en organiseert evenementen www.marilenedubois.nl en  www.crea-italia.nl/fotograaf-marilene-dubois We kennen haar van vorige ritten, dus dit gaat vandaag leuk worden.

Pijlen kortste route en punten een na kortste route. De Bollen route.

Bij de start een behendigheidsopdracht. Zoveel gas geven dat je wiel precies een keer ronddraait. En dat op de cm precies. Voor ons een makkie, maar voor de uiteindelijke winnaars van de rit, een hele klus.

Als navigator heb ik mij geconcentreerd op de kaart [A3] en nauwelijks bloemen kunnen spotten. Mijn bestuurster, bekend in deze regio, gaf de achtergrond informatie.
De bloemen worden geplukt voor de bollen expo. En hier en daar staan nog wat paarse-uien- bollen, alium gigantium, deze laten ze voor de mooiigheid staan. Wil je de bollen met kleur, pracht en praal dan moet je toch echt wat er eerder komen. www.keukenhof.nl

Nadat we een uur hadden gereden en pas bij punt 5 waren kreeg Ria het toch een beetje benauwd. De finish was bij punt 21! Dus een beetje meer gas en Fredie meer vooruit de route plannen.
We zijn binnen de tijd gearriveerd, wel letters gemist en enkele instinkers niet opgemerkt.

Wij zaten niet in de prijzen, maar we hebben genoten.

Wat ik geleerd heb deze keer?
Bij een punt moet er altijd een letter staan!!! Heb je die niet gevonden dan zit je fout of heb je wat gemist.

De op een na kortste weg: Is er een rotonde op dat traject? Gewoon een rondje rotonde rijden en de letter twee keer opschrijven. En op hele kleine driehoekjes letten.

Van te voren oefenen hoe je de autoband precies een keer rond kan laten rijden!

Mede door de sfeervolle plaatsen Noordwijkerhout, Lisse, De Zilk, Arnoud , Bemmer en de prachtige wegen, het heerlijke weertje en de organisatie van bestuur en Marilène was het weer een leerzame en prachtige rit.

Groeten van Fredie Blankestijn

Subcategorieën